Concert: Verwoestend No Age slacht Trouw-kelder

Pieieieieieieieieiep...

concertverslag | zo. 17 oktober 2010 | joris

Het moet vrijdagavond voor de Californische noisepopbands Abe Vigoda en No Age een prettige locatie zijn geweest; optreden in de duistere kelder van een voormalig krantengebouw, podium De Verdieping in de Amsterdamse Trouw om precies te zijn. Zeker in dat deel van het industriële pand aan de Wibautstraat hangt een lekker los undergroundsfeertje zoals ook in thuisbasis The Smell in Los Angeles te ruiken moet zijn, met de kale muren, pilaren en de vloer nog vol inktvlekken, omdat er in vroeger tijden de drukpersen van dagblad Trouw stonden.

Concert: Verwoestend No Age slacht Trouw-kelder

No Age

Eén nadeel vooraf van zo’n kleinere, tot zaal verbouwde kelder: vanwege een laag, onregelmatig plafond is het podium amper 20 centimeter hoog. Zo zie je slechts enkele meters van het podium ook als je bijna twee meter lang bent alleen de ritmisch op en neer bewegende hoofden van wat Abe Vigoda-leden, die in een half uur tijd vooral werk van hun nieuwe, tweede plaat Crush spelen.

Daarop is de zenuwachtige, alle kanten op stuiterende noiserock ingeruild voor dansbare, behoorlijk catchy pop met een ferme vierkwartsmaat. Daar zitten enkele verrassend goede liedjes bij, terwijl de zanger meer dan ooit als een jonge Bowie klinkt. Vanaf halverwege is er ook weer plek voor die complexere ritmes en steviger gitaargeraas. Kort, maar goed optreden, waardoor je Abe Vigoda nog eens met een eigen set zou willen zien, op een hoger podium het liefst.

Ook van gitarist Randy Randall, zingende drummer Dean Spunt en een extra, anonieme begeleider op synths en gitaar, is – als je niet vooraan staat - geen moer te zien, maar te hóren des te meer. Net als de stadsgenoten van HEALTH houdt No Age gelukkig niet van geluidsbegrenzing, zoveel is meteen duidelijk als een schelle soundscape op torenhoog volume de Trouw-kelder in schalt.

Op nieuw album Everything In Between laat No Age juist meer dan ooit een relatief zachtaardiger, melodieuzer kant horen, maar hier is live (gelukkig!) niks van te merken. Opener van die nieuwe plaat Life Prowler opent een intense set van een uur: van de kwetsbaardere melodie is op dit torenhoge volume amper iets te horen: de bikkelharde bak fel gespeelde lawaai met een hoofdrol voor Randall’s ronkende gitaar overrompelt compleet.

Daarna gaat No Age pas echt compleet loos, met vooral werk van de nieuwe plaat, vorig album Nouns en de tussendoor verschenen Losing Feeling EP. Bij tweede nummer Teen Creeps is meteen duidelijk waarom het genre ‘noisepunk’ onder de concertaankondiging stond. De moshpit is vooraan tot het einde van het optreden niet meer te houden: ook stagediven van zo’n laag podium en crowdsurfen in een kelder op deze zalige sonische terreur gaat prima, los van één crowdsurfer die in de lucht niet zachtjes tegen een van de pilaren klapt. Dat zijn de fans die van de band alle ruimte moeten krijgen: fotografen worden na een nummer of vier verzocht vriendelijk doch dringend zich naar achteren te begeven.

Hoewel No Age toch echt ook zat sterke melodieën en hooks in huis heeft, hoor je daar bij dit verwoestende optreden bar weinig van. Ook de standaard onvaste zang van Spunt is nauwelijks te horen, maar dat geeft niks met zoveel rauwe energie en hier en daar extra oorverdovende gitaarstoten. Hoogtepunten: het nieuwe, opgefokte Fever Dreaming en Valley Hump Crash, plus een grommende versie van Sleeper Hold. Het dromeriger gehalte van de muziek op de platen van No Age komt er live misschien niet zo goed uit, maar toch; zelfs met hulp van een derde man is de staalharde muur van geluid ronduit indrukwekkend.

Een toegiftje kan er na 50 minuten nog net bij, al redelijk gedesoriënteerd dankzij dat heerlijk hoge volume in een goed donkere ruimte en de psychedelische projecties achter de band, met onder meer Nouns-knaller Brain Burner en oude, snelle punktrack Boy Void als ziedende afsluiters. Die inktvlekken die je soms in het vage licht op de pilaren ziet, hadden ook bloedsporen uit de oren kunnen zijn. Of door het moshen. No Age in Trouw: spectaculair hard en goéd.

Komende woensdag 20 oktober zijn beide bands te zien in de Groningse Vera.

Ohjee, we kunnen de media niet weergeven.

{"url":" http:\/\/www.youtube.com\/watch?v=wlRLLst1T-A"}