De beste platen van 2015

Luister de 25 albums op Spotify

  • Sufjan Stevens
    Carrie & Lowell

    1

    Carrie & Lowell, over de band van Sufjan Stevens met zijn overleden moeder, is zowel op muzikaal als emotioneel vlak van alles tegelijk: ongelooflijk rijk in al zijn bedrieglijke eenvoud en boven alles van begin tot eind oprecht aangrijpend. Een nieuw meesterwerk kortom, waarmee Sufjan Stevens zijn vroegere werk op een indrukwekkende manier overtreft. Als luisteraar heb je het gevoel heel dicht bij Stevens’ familiegeschiedenis te staan; zo openhartig was hij nog nooit.

    Lees de recensie

  • Protomartyr
    The Agent Intellect

    2

    Gezellig wil het geen seconde worden op The Agent Intellect, het derde album en voorlopige hoogtepunt van postpunkers Protomartyrs uit Detroit. Indrukwekkend wel, met van de eerste tot de laatste seconde een voortdurend gevoel van onrust en onderhuids sluipend gevaar. Wat we vooral te danken hebben aan de semi-onverschillige sneren van frontman Joe Casey.

    Lees de recensie

  • Ought
    Sun Coming Down

    3

    Ought blaast je op album nummer twee pardoes omver met acht nieuwe nummers, allemaal zowel complex en inventief als spontaan en strak, zonder dat het ooit echt ontoegankelijk wordt. Wat nog het meest verbluft is de totale vanzelfsprekendheid waarmee Ought iets eigens bouwt van postpunk, indie en noisepop. En Beautiful Blue Sky is één van de songs van het jaar.

    Lees de recensie

  • Björk
    Vulnicura

    4

    Niet alleen Sufjan Stevens, ook Björk stelde zich dit jaar helemaal open voor ons. Haar Vulnicura is een uitzonderlijk openhartige scheidingsplaat die je haar pijn laat meevoelen. Maar niet zonder een bijzondere, nooit eerder gehoorde muzikale omlijsting. Die bestaat uit avontuurlijke, wonderlijke composities van beats, strijkers en synths, plus Björks nog altijd unieke zang.

    Lees de recensie

  • Beach House
    Depression Cherry / Thank You Lucky Stars

    5

    Omdat we niet kunnen en willen kiezen: Beach House kwam binnen twee maanden met twee qua sfeer en songs vrij verschillende, maar elkaar prachtig aanvullende platen. Inclusief een soberder, maar geperfectionneerd geluid en enkele van de mooiste Beach House-liedjes ooit. Alle dreampop-epigonen van de laatste jaren hebben het nakijken.

    Lees de recensie

  • Viet Cong
    Viet Cong

    6

    Zinderende noiserock gecombineerd met heerlijk dwarse melodielijnen en enkele kille elektronische experimenten. Eigengereid, grillig en overweldigend. Lees de recensie

  • Julia Holter
    Have You In My Wilderness

    Julia Holter toont zich op haar vierde album toegankelijker dan ooit, zonder maar een fractie in te leveren aan creativiteit, fantasie en finesse. Ultieme versmelting van avant garde en pop. Lees de recensie

    7
  • Kamasi Washington
    The Epic

    8

    Een epische trip waar je wel even drie uur tijd voor moet maken. Zoals Kamasi's labelbaas Flying Lotus het zelf al voor ons zei: "He just plays the craziest shit, man. I mean, everything — the past, present, the future." Lees de recensie

  • Deerhunter
    Fading Frontier

    9

    De mooist afgewerkte bundel Deerhunter-liedjes tot nog toe. Minder rafelrandjes misschien, maar wel meer muzikaliteit op een verslavende popplaat. Lees de recensie

  • Ryley Walker
    Primrose Green

    10

    Een kleurrijke, uitbundig gearrangeerde folkplaat die voor Ryley Walker zelf de ruis en de drukte van thuisstad Chicago dooft, vluchtend langs botanische tuinen, vervuilde rivieroevers en uitgestrekte maïsvelden. Lees het interview

  • Girl Band
    Holding Hands With Jamie

    11

    Energiek, agressief en gestoord. 'Wat een geweld, wat een zenuwslopende gekte, wat een plaat, wat een band.' Lees de recensie

  • Courtney Barnett
    Sometimes I Just Sit And Think, Sometimes I Just Sit

    12

    Ongekend gevatte teksten en lekker rauwe rocksongs gaan prachtig samen op dit zelfverzekerde, spontane debuut van onze favoriete Australische zangeres. Lees de recensie

  • Rats On Rafts
    Tape Hiss

    13

    De beste postpunkplaat van het jaar. Een Nederlandse klassieker in de dop die het verdient ook ver buiten de landsgrenzen goed opgemerkt te worden. Lees de recensie

  • Joanna Newsom
    Divers

    14

    Een collectie virtuoos vormgegeven, avontuurlijke liedjes die dankzij hun aangename lichtvoetigheid toch nooit duizelen. Zelfs al musiceert en zingt Newsom soms nog zo onnavolgbaar knap. Lees de recensie

  • Jessica Pratt
    On Your Own Love Again

    15

    Muziek als een timewarp richting eind jaren zestig door de Californische Jessica Pratt, gezegend met een bijzondere Nico-achtige stem. Met gemak de mooiste folkplaat die we in jaren hoorden. Lees de recensie

  • Blanck Mass
    Dumb Flesh

    16

    Ook solo slingert Fuck Buttons-lid Benjamin John Powers ons heftig heen en weer tussen dansbare beats, grootse melodieën en niets ontziende sonische terreur. Verslavende trip. Lees de recensie

  • Ibeyi
    Ibeyi

    17

    Tweelingzussen Lisa-Kaindé en Naomi Diaz leverden als Ibeyi een van de opmerkelijkste debuten van het jaar af: een sobere, bijzondere en authentieke popplaat vol hints naar hun roots en belangrijke invloed Björk. Lees de recensie

  • Alamo Race Track
    Hawks

    18

    Het vierde Alamo Race Track-album in vijftien jaar is net als de voorgangers van een even uitzonderlijke als ongrijpbare klasse en klinkt binnen de vaderlandse muziek ronduit uniek. Lees de recensie

  • METZ
    II

    19

    Kon het dan echt nog een stuk bruter, gemener en vooral beter dan die uppercut van een METZ-debuutplaat van drie jaar terug? You bet your ass. Lees de recensie

  • Karawane
    Karawane

    20

    Dankzij de overdaad aan mooie melodieën en een grote ideeënrijkdom kun je Karawane gerust de mooiste Nederlandse plaat van afgelopen najaar noemen. Lees de recensie

  • Naive Set
    Dragon

    Het Amsterdamse Naive Set creërt een eigen vorm van levendige jangly gitaarpop in de traditie van The Clean, The Feelies of een jonge R.E.M. Dat doet in Nederland – of zelfs daarbuiten – niemand ze momenteel na. Lees de recensie

    21

  • Destroyer
    Poison Season

    Op Poison Season opereert Dan Bejar meer dan ooit op het speelveld van traditionele pop. Toch blijft zijn werkwijze na tien studioalbums eigenaardig en onberekenbaar. Lees interview

    22
  • Dilly Dally
    Sore

    Dilly Dally uit Toronto maakt de belofte waar met Sore, een onbehouwen rockplaat met onberekenbaar randje. En wie durft zangeres Katie Monks aan? Lees de recensie

    23
  • Car Seat Headrest
    Teens Of Style

    Een bundeling van opnieuw, met band opgenomen liedjes van 11 (!) eerdere Bandcamp-LP's en -EP's levert acuut een van de beste indierockplaten van het najaar op. Van een jonge songschrijver, Will Tuledo, van wie we hopelijk nog veel meer moois mogen verwachten. Lees de recensie

    24
  • Archy Marshall
    Love

    Een donker en dansbaar dagboek vol meisjes, feestjes, drank, drugs en (existentiële) twijfels. Jeugdige grimmigheid om als luisteraar heel gelukkig van te worden. Lees de recensie

    25