Iggy Pop - Post Pop Depression

Vanuit het niets kwam een paar maanden terug de aankondiging van Post Pop Depression: een samenwerkingsalbum van Iggy Pop en Josh Homme (Queens of the Stone Age, Eagles of Death Metal), dat muzikaal verder wordt ingekleurd door Dean Fertita (Queens of the Stone Age) en Arctic Monkeys-drummer Matt Helders. Niet alleen de aankondiging viel te scharen onder het kopje ‘opmerkelijk nieuws’; Iggy Pop zegt dat dit 17e studioalbum van hem weleens het laatste kan gaan worden. Zo’n onheilspellende opmerking doet je afvragen of hij misschien verwacht er binnenkort al niet meer te zijn. En zo ja: zijn daar aanwijzingen voor te vinden zijn op Post Pop Depression?

Heron Oblivion - Heron Oblivion

De mooiste en fraaist gezongen folkliederen van het nog prille jaar zijn te vinden op dit zelfgetitelde debuutalbum van kwartet Heron Oblivion uit San Francisco. Al is het wel zo dat deze band op gezette tijden momenten van verstilde schoonheid luidruchtig aan flarden rijt met zwaar psychedelisch gitaarwerk en bakken vol noise. Alsof Fairport Convention muziek is gaan maken met Black Mountain of Crazy Horse, zo klinkt Heron Oblivion ongeveer op deze indrukwekkende plaat.

Op Our Blood zegt I Am Oak 'ja' tegen het leven en de liefde

Geert van der Velde maakt muziek als The Black Atlantic en schrijft wel eens iets op Kicking the Habit. Met Thijs Kuijken van I Am Oak vormt hij tevens Black Oak. Hij was afgelopen tijd van dichtbij getuige van Thijs' privéperikelen én van de totstandkoming van het schitterende nieuwe I Am Oak-album Our Blood. Daarover schrijft Geert hier.

Ik weet niet meer precies wat ik tegen Thijs zei, de ochtend dat zijn vader was overleden.

Het was vroeg. Het was eind februari 2014. De zon was nog niet op. Ik zat met mijn kinderen aan de ontbijttafel in de keuken. Thijs was blijven logeren zodat we samen op tijd konden vertrekken voor een tour die we die dag zouden beginnen.

Quilt - Plaza

Af en toe stuit je op zo’n plaat die bijzonder goed is, maar dan op zo'n achteloze, bijna stiekeme manier dat de kwaliteit je pas na twee weken en tien draaibeurten opvalt. Die tien draaibeurten heb je er voor je het weet opzitten omdat je steeds onbewust naar die plaat teruggrijpt, nietsvermoedend een gezonde verslaving tegemoet. Plaza, het derde album van kwartet Quilt uit Boston, is precies zo'n plaat. Een perfect afgemeten popplaat met tien volmaakte, knappe liedjes, die stuk voor stuk klinken alsof ze de makers ervan geen spatje moeite hebben gekost.

Animal Collective - Painting With

Nooit gedacht de volgende zin nog eens te moeten opschrijven. Het nieuwe album van Animal Collective valt tegen. Het gekke is: aan de vindingrijkheid of de meeste hyperactieve liedjes zelf op Painting With ligt dat niet zo zeer...

Bombay - Show Your Teeth

Na een naamsverandering en een ingrijpende bezettingswisseling zou je het Amsterdamse Bombay (ooit Bombay Show Pig) anno 2016 ook als een geheel nieuwe band kunnen zien. In dat geval zou nieuwe plaat Show Your Teeth een soort debuut zijn van Bombay 2.0. Maar soit: enig overgebleven kernlid Mathias Janmaat heeft in wezen al twee jaar op dit nieuwe werk gezeten. En nu de nieuwe plaat er is, kun je niet anders dan constateren dat Show Your Teeth een heel zelfverzekerde, goede plaat is geworden in de sectie lekker vinnige indierock.

Those Foreign Kids - Oh, Nothing

Van duo No Age uit Los Angeles hebben we al zes jaar geen goede plaat meer gehoord. Gelukkig hebben we hier de onstuimige noisepunkers van Those Foreign Kids, ook een duo dat opereert van de Haarlemse Geertruida-stal. Een niet te stuiten drive en een trommelvlies verbrijzelend gitaargeluid hadden drummer Teun Heijmans en gitarist Marijn Westerlaken al, hoorden we op debuut Zero Gravity Somersaulting Craze (2013). En nu zijn er ook nog beter uitgewerkte liedjes toegevoegd aan het wapenarsenaal. Inderdaad alsof het niks is, op nieuwe tornado van een noisepunkplaat Oh, Nothing.

Ulrika Spacek - The Album Paranoia

Vanuit Londen komt het vijftal Ulrika Spacek, dat op debuutplaat The Album Paranoia een wel heel sterk brouwsel heeft gecreëerd met invloeden van Deerhunter, de latere Sonic Youth en Television. Invloeden die in tien vrij uiteenlopende, sterke liedjes prachtig en met een wonderlijke vanzelfsprekend zijn samengesmolten, extra afgekruid met enkele psych- en krautinvloeden à la Wooden Shjips of Hookworms.