recensie, aaa-list

Review: Deakin - Sleep Cycle

Ben ik de moeite waard? Hebben ze mij wel nodig? Wat is mijn rol in het grote verhaal? Kan ik het wel? Ieder mens kampt op een wankele dag wel eens met zulke vragen. De façade van zelfvertrouwen valt als een kartonnen bord voor je ogen neer. De illusionaire vanzelfsprekendheid van je leven valt eventjes weg, waarna onzekerheid en zelftwijfel met je gedachten aan de haal gaan. Zeven jaar heeft Animal Collective-gitarist Josh ‘Deakin’ Dibb erover gedaan om dit soort vragen en emoties uit te diepen, te bestrijden en te verwerken. Een verwerking die resulteert in een even avontuurlijk als fraai soloalbum: Sleep Cycle.

In 2009 stortte Deakin zich op Kickstarter om zijn debuutalbum uit te brengen. Het doel van 25.000 dollar werd snel gehaald, maar uiteindelijk werd het bedrag grotendeels gedoneerd aan een Malinees goed doel. Deakin besloot vervolgens om het album volledig uit eigen zak te laten produceren en na heel wat (gebroken) beloftes en geplaag is sinds afgelopen vrijdag Sleep Cycle eindelijk onder ons.

Deze hele procedure rondom de creatie van Sleep Cycle zegt veel over Deakins karakter. Als Dibb het financiële vermogen bezat om een album te maken, waarom dan alsnog een Kickstarter opzetten? Het lijkt erop dat Deakins Kickstarter niet om geld draaide, maar om vertrouwen. Deakin geloofde het album niet op eigen kracht te kunnen maken, maar 25.000 dollar aan donaties bracht hier verandering in.

Het hele wezen van Sleep Cycle is ontsproten uit en gestoeld op twijfel en zelfonderschatting. Dat is misschien niet heel vreemd, gezien Deakins rol in Animal Collective. Zijn bijdragen aan geweldige albums als Feels (2006), Strawberry Jam (2007) en Centipede Hz. (2012) zijn gewaardeerd, maar vergeleken met de lovende kritieken die Avey Tare en Panda Bear op hun naam hebben staan, lijkt Deakin toch een beetje het vergeten kindje. De twijfel omtrent zijn rol binnen de band wordt snel duidelijk binnen opener Golden Chords, een prachtig puur folkliedje met indrukwekkende zanglijnen waarin hij ogenschijnlijk zijn medebandleden hem laat vertellen dat hij wel degelijk van waarde is. ‘You’re scattered ever lonely buddy, but so full of love’, zingt hij zichzelf toe, even nadat hij zichzelf een rol heeft aangewezen binnen de band: ‘A brother to shake these broken chords ‘till they turn gold’.

Just Am bouwt voort op datzelfde sentiment. Waar Deakin zich in Golden Chords opdraagt gewoon ‘te zijn’ (‘Man, you gotta just be’), probeert hij dat in Just Am gewoon te doen. In een naar Simon and Garfunkel’s The Boxer refererend couplet doorspit hij de krochten van zijn ziel naar de twijfels en hij blijft zichzelf vertellen dat hij rustig moet blijven, zichzelf moet zijn en dat hij ‘het’ heus wel kan. Just Am klinkt als Deakins versie van een Merriweather Post Pavilion-nummer (het album waar hij niet aan meewerkte): catchy, stuwend, melodieus en meeslepend. Het had geen acht minuten hoeven duren, maar stiekem ben je daar toch wel blij mee.

Het middenstuk van Sleep Cycle is niet minder interessant. Het korte Shadow Mine is de muzikale belichaming van Deakins ongrijpbare twijfel. Footy grijpt terug naar de Animal Collective-sound rond Here Comes the Indian, met explosieve, licht bevreemdende uitbarstingen van percussie. Seed Song is een prachtige ambient soundscape die je uitnodigt een minuut of drie rond te dobberen in Deakins brein.

Een absoluut hoogtepunt wordt gevormd wanneer de afstandelijke en wazige soundscapes meer vorm krijgen en overlopen in magnifieke afsluiter Good House, een drone-achtige folkballad van etherische kwaliteit. ‘You're safe now, don’t fight / Your body’s engaged / Just flow and get right / Like following angels /You're following angels,’ zingt Dibb, zijn stem duidelijk sterker dan aan het begin van het album. Langzaam maar zeker lijkt Deakin zijn plek in de wereld te vinden.

Sleep Cycle is een prachtig debuut waarin folk, ambient, pop en wat experimenteerdrift in slechts 33 minuten vloeiend samenkomen. Zeven jaar aan mentale zelfkastijding en een zoektocht naar eigenwaarde leiden tot een prachtig, troostend resultaat, dat ook nog eens meer verwondert dan de jongste plaat van zijn moederband. Misschien valt Sleep Cycle nog wel het best samen te vatten in één van de laatste zinnen van Golden Chords: ‘Repeating mantra’s to find some ground for your soul.’

Je bent de moeite waard, Deakin. Wat ons betreft wel.

Sleep Cycle is voor nu uit via Bandcamp / My Animal Home.

  • op vr. 15 april 2016, 15:15 uur


comments powered by Disqus