recensie

Review: Those Foreign Kids - Oh, Nothing

Van duo No Age uit Los Angeles hebben we al zes jaar geen goede plaat meer gehoord. Gelukkig hebben we hier de onstuimige noisepunkers van Those Foreign Kids, ook een duo dat opereert van de Haarlemse Geertruida-stal. Een niet te stuiten drive en een trommelvlies verbrijzelend gitaargeluid hadden drummer Teun Heijmans en gitarist Marijn Westerlaken al, hoorden we op debuut Zero Gravity Somersaulting Craze (2013). En nu zijn er ook nog beter uitgewerkte liedjes toegevoegd aan het wapenarsenaal. Inderdaad alsof het niks is, op nieuwe tornado van een noisepunkplaat Oh, Nothing.

U wilt referenties? Met een beetje goede wil had verrassend melodieuze single Ry Gos ook wel van Japandroids kunnen zijn. Een vies harde apotheose op four-to-floor-beat van wilde plaatopener Irrelephant roept Girl Band in herinnering, en Liars is niet ver weg als de zangpartijen het dreigender laag opzoeken, in het slepend trage intro van Jill Sanders Makes Your Pussy Wet bijvoorbeeld (die titel hebben wij ook niet verzonnen) of de trage passages in het schuimbekkende Pony Christ, voordat de band weer de hoogst mogelijke versnelling intrappen. Dat doen de twee ook in een blokje van twee panische punksongs binnen vijf minuten: met Thompson en Beerdroid spuit de energie uit je speakers.

Yep, binnen een dik half uur Those Foreign Kids vliegen de tempowisselingen en breaks je nog steeds om de oren, dat is niet veranderd. Ook de maffe songtitels zijn er nog: merkwaardige dierenliefde is er in Irrelephant, Pony Christ of Psychlabarador (blaft niet alleen, bijt ook). En er is de voorliefde voor de grappen die acteurs Ryan Goslin en Macaulay Culkin (Home Alone) een tijdje terug met elkaar uithaalden door T-shirts met elkaars koppen erop te dragen. Westerlaken en Heijmans dragen elkaar net zo lief op hun shirtjes en kijk niet gek op als je de band ziet optreden met Culkin-shirts aan of met maskers van Ryan Gosling op het hoofd.

Laat dat echter niet de aandacht afleiden van de muziek van de twee – als dat met dit volume al zou kunnen, je oma zal het tyfusherrie noemen –. Die is namelijk ondanks het iets melodieuzer gehalte nog altijd lekker compromisloos en chaotisch. Oh, Nothing kan zich meten met de buitenlandse concurrentie in deze oorverdovende hoek en is intussen een lekker dwarse, gemene en daardoor zeer welkome tegenhanger geworden van de vele brave pop die vanuit het Haarlemse op de wereld wordt losgelaten. Waarvoor dank.

Oh, Nothing is verschenen via label Geertruida en is te streamen en bestellen via Bandcamp. De komende tijd test Those Foreign Kids de geluidsinstallaties - en uw zenuwen - in onder meer Podium Elektra in Sliedrecht (za. 20 februari) en de Effenaar in Eindhoven (6 april).

  • Joris op wo. 17 februari 2016, 20:02 uur


comments powered by Disqus