concertverslag

Op liefdevol festival Grasnapolsky voel je de toewijding

Eefje de Visser

Een van de hoogtepunten van het festival Grasnapolsky is Club Gewalt. Geen band, maar licht absurdistisch muziektheater dat draait om de perfecte uitwerking van één idee. Acht in het roze geklede spelers richten zich niet op het publiek, maar op een camcorder die het beeld direct doorzendt naar een projectiescherm. Daardoor kunnen de acteurs spelen met het beeld, door van opzij het beeld binnen te stappen, achter elkaar staand diepte te creëren of enkel de handen in beeld te brengen. Waarmee we maar willen zeggen, Grasnapolsky is meer dan alleen muziekfestival.

Het intieme festival maakt goed gebruik van de tamelijk unieke locatie – Radio Kootwijk – en de direct omgeving midden op de Veluwe. In de catacomben van het zendstation zijn onder meer een kleine expositie van Isabelle R. La Poutré met foto’s van eerdere en deze edities te zien en weet kunstenaar Daniël Maalman een pompinstallatie te gebruiken als muziekinstrument. De speurtocht over het terrein leert de bezoeker het gebouw kennen. Ook populair en razendsnel vol; de safari’s over de Veluwe door boswachter Frank.


Club Gewalt

Radio Kootwijk blijkt mede daardoor een prima festivallocatie. De grote zenderzaal herbergt twee podia waarop afwisselend gespeeld wordt. Dat levert feeërieke beelden op als tegen het einde van de middag de zon prachtig door de grote glazen achterwand schijnt. Buiten in het ene bijgebouwtje vinden de 3voor12-sessies plaats en is in het andere een derde podium te vinden. Verderop staat in een houten schuur – de Loods van Joost – stevige rock geprogrammeerd, terwijl nog eens honderd meter verder in de vuurtoren sessies voor 25 man plaatsvinden.


The Entrepreneurs uit Denemarken spelen in de Loods van Joost

Daarbij heeft Grasnapolsky ook nog eens een knappe line-up geprogrammeerd. Natuurlijk, met rond de 1500 bezoekers zijn écht grote namen niet te verwachten, maar het festival biedt toch een goede dwarsdoorsnede van de actuele, Nederlandse muziek. Zo presenteren I Am Oak, Lucky Fonz III, Eefje de Visser en Bombay er hun nieuwe albums. En zien we ook volop acts die nog geen of al wat langer een album uit hebben, maar waar toch voldoende buzz omheen hangt om ze met recht hier te presenteren. De Likt bijvoorbeeld, Naive Set, Polynation of Sjamsoedin.

Hoe dat bevalt? Prima. Lucky Fonz III blijkt zowel op vrijdagavond in het openluchttheatertje van het nabijgelegen Landal Greenparks – waar de meeste gasten overnachten en het nachtprogramma plaatsvindt – en op zaterdag in de zenderzaal overtuigend. Zijn liedjes - veelal van nieuwe plaat In Je Nakie -, teksten en performance zijn precies tongue-in-cheek genoeg waardoor je niet anders kan dan vrolijk toekijken. Dat hij feitelijk niet de allerbeste zanger is, zie je dan graag door de vingers.

Eefje de Visser blinkt juist uit door haar heldere stem en dankzij haar goed op elkaar ingespeelde begeleiders. Badend in het licht speelt de band mooie arrangementen, terwijl De Vissers stem daar hoog bovenuit komt. Betovering verzekerd met haar melancholische pop.

Show Your Teeth, het nieuwe album van Bombay (voorheen Bombay Show Pig) blijkt ook live goed te werken. De nummers zijn wat steviger dan die onder de eerdere naam, wat mede te danken is aan de nieuwe drumster die met de bassist een goede groove neerlegt.


Lisa Ann Jonker, drumster van Bombay

Een enkele keer valt een optreden wat tegen. Soldier’s Heart uit België schetst interessante digitale soundscapes, de refreintjes zijn makkelijk om mee te zingen, maar echt spannend wordt het niet. Hun rappende landgenoot Woodie Smalls blijkt een zelfverzekerde, relaxte uitstraling te hebben en over een bijzonder goede flow in het Engels te beschikken, maar zijn beats zijn te weinig gevarieerd. Zijn grootste hit tot dusver, About the Dutch, steekt in ieder geval ver boven de rest uit.

Het bij Woodie Smalls wat plichtmatig dansende publiek kun je in ieder geval geen eenkennigheid verwijten. De, schatten wij zo in, veelal 30+ tweeverdieners uit een grote stad gaan bijvoorbeeld wel helemaal los op De Likt. Het Rotterdamse raptrio klinkt zeer vervaarlijk, vooral door de raspende schreeuwstem van frontman Simon (echte naam Jordy Dijkshoorn). Zijn ‘Grasnapolsky zijn we wakker?!’, klinkt niet als een vraag, maar als een opdracht. Het zijn ook de elektrobeats, die veel melodieuzer zijn dan je op eerste gehoor zou verwachten. Het levert een niet te negeren combinatie op, die zowel op vrijdagnacht in het atrium van het bungalowpark als zaterdag op het hoofdpodium van Radio Kootwijk leidt tot moshpits, crowdsurfen en rapper Simon die stript tot hij enkel in roodglimmende hotpants op het podium staat. Niet voor iedereen wellicht, maar de hype is terecht.


Simon van De Likt

Hoewel er overwegend rustiger muziek is geprogrammeerd, heeft Grasnapolsky zo toch voor iedereen wat te bieden. Ook in de avond; als het publiek met bus of fiets van Radio Kootwijk naar het bungalowpark is verhuisd, blijkt het atrium waardoor op andere weekeinden de gezinnen met kinderen naar het familierestaurant gaan, ineens een gezellige dansvloer die tot even na half drie, als de laatste plaat wordt gedraaid, helemaal vol blijft.

Dat het zo fijn toeven is in het atrium is mede te danken aan de aankleding. De lampen hebben zelfgemaakte kappen gekregen, in de planten hangen gekleurde flessen als versiering. De voor deze editie gebruikte vormgeving komt terug in de tuintafels die ingepakt zijn in dezelfde roze en gele stoffen en in de hekken die met draden in dezelfde kleuren zijn ingewikkeld. Het is overigens niet anders bij Radio Kootwijk zelf.

Het lijken misschien maar kleine dingetjes, maar die zorgen er wel voor dat je de toewijding van de festivalorganisatie voelt. Grasnapolsky is een klein festival dat met veel liefde wordt georganiseerd door een fanatieke groep vrijwilligers. Hier geen geel reflecterende verkeersborden met stickerletters, maar handgeverfde borden die het publiek de weg naar het festivalterrein wijzen. De bar draagt geen groot biermerklogo, maar is met Piet-Hein Eek als inspiratie in elkaar getimmerd. Het is tussen de massale festivals van Mojo, Friendly Fire en consorten een welkome aanvulling.

Kortom, het festivalseizoen begint voortaan begin februari.


Radio Kootwijk

  • op ma. 8 februari 2016, 21:00 uur


comments powered by Disqus