recensie, aaa-list

Review: Aidan Knight - Each Other

Aidan Knight is typisch zo'n bescheiden, wat introverte songschrijver die nooit zelf van de daken zal schreeuwen hoe prachtig zijn subtiele, knap gelaagde liedjes zijn. Dus laten we deze Canadees uit British Columbia een handje helpen: zijn nieuwe, derde album Each Other is een net zo bescheiden, prachtig kunststukje geworden. Een plaat die niet te missen is voor liefhebbers van de meest ingetogen kant van The Antlers, Damien Jurado of Patrick Watson.

Each Other, de opvolger van het ook al fraaie Small Reveal (2012), is een compacte plaat, met acht liedjes die veelal fraai gelaagd van opzet zijn. Muziek die qua melancholieke sfeer perfect zijn bij behoefte aan een beetje troost in de late avond of gedurende de donkere nacht.

Dat de nummers zo perfect verzorgd klinken is niet raar: Knight en band sleutelden er bijna een jaar aan, onder meer op het rustieke platteland van Ontario. Een locatie die hoorbaar van invloed is geweest op de onthaastende toon van Each Other. Pas toen de liedjes echt als 'af' aanvoelden, was het tijd om de studio in te gaan met niet de minste producer: Marcus Paquin, bekend van zijn werk met o.a. The National, Arcade Fire, Local Natives en Stars.

Zijn producershand en het mixwerk van Mathieu Parisian (o.a. Patrick Watson) hebben ervoor gezorgd dat Each Other van begin tot eind heerlijk behaaglijk klinkt, terwijl diverse details binnen het totaalgeluid keurig op hun plek zitten. Van kalm aanrollende synths in de verte in het behoedzaam opgebouwde What Light (Never Goes Dim) tot wat extra galmeffecten op de drums en een blazerssolo in het midtempo Funeral Singers.

Ja, Knight is in zijn teksten een beetje een mijmeraar, die wat ingetogen zingt over zijn dagelijkse beslommeringen en overpeinzingen. “In time, all clear, and I’m alone with the thought of it”, dat werk. Al weet hij zijn luisteraar vaak knap zijn liedjes in te trekken, alleen al met een veel over eenzaamheid onthullende openingszin als ‘Congratulate my friends on the birth of a healthy son… take him quietly and hold him in my arms’, uit de titelsong die Each Other opent.

Vooral op muzikaal vlak gebeurt er echter veel moois in deze liedjes, terwijl de (zang)melodieën op zichzelf al om door een ringetje te halen zijn. Zeker als Knight en band met hulp van hun producer dynamiek in de strijd gooien, maakt Each Other indruk. Hoor bijvoorbeeld hoe de genoemde titelsong en single All Clear uiterst verstild van start gaan, om na verloop van tijd hevig open te bloeien met een even warm als vol totaalgeluid.

Verderop is The Arc nog zo’n krachtig hoogtepunt, een uitgesponnen liedje waarin Knight opvallend opgetogen terugblikt én vooruit kijkt: “What a live that we have lived. And we’ll live it again.” In de tweede helft neemt de band vervolgens keurig de tijd om gas terug te nemen en het pedaal stukje bij beetje weer dieper in te trappen, met extra gitaarloopjes, woordloze zangharmonieën en een vettige analoge synthesizer.

Zo groots hoorden we Aidan Knight nog nooit, maar uiteindelijk eindigt hij zijn nieuwe album op de manier waarop hij ooit begon met muziek maken: moederziel alleen met een akoestische gitaar en slechts enkele piano-akkoorden in het kleine Black Dream. Het is een zeer intiem slot van ruim een half uur melancholische nachtmuziek van het soort dat we niet hadden willen missen in deze wintermaanden.

Each Other is verschenen via Full Time Hobby en is te streamen op Spotify. Aidan Knight is in op 16 februari te zien als support van Half Moon Run in Paradiso. In mei is hij terug voor eigen shows, op dinsdag 10 mei in V11, Rotterdam (via Rotown), op woensdag 11 mei in de kleine zaal van Paradiso en op donderdag 12 mei in de Kapel in Eindhoven (via de Effenaar)..

  • Joris op zo. 31 januari 2016, 20:05 uur


comments powered by Disqus