recensie, aaa-list

Review: Ibeyi - Ibeyi

Er zijn acts die hun bestaansrecht lijken te ontlenen aan een paar goedgekozen gimmicks in hun biografie. Het sympathieke duo Ibeyi dreigt in die categorie te vallen. Het zal niemand zijn ontgaan dat Lisa-Kaindé en Naomi van Ibeyi tweelingzussen zijn, afstammen van het Yoruba-volk en een bekende vader hebben. Dankzij een contract bij het invloedrijke label XL Recordings konden we de afgelopen maanden simpelweg niet om de gezusters en hun levensverhaal heen. Toch blijkt een zorgvuldig uitgezette PR-strategie vaak allerminst garantie voor een  goed debuut. Hoe brengt de Yoruba-tweeling het er vanaf?

Wie net als wij reeds warm liep voor de bijzondere singles Oya en Rivers zal op de plaat geen grote verrassingen treffen. De zussen borduren op hun naamloze debuut voort op de frisse mix van traditionele folklore en minimale elektronica. Dat wil zeggen; melancholische pianoklanken, schurende percussie en fraaie samenzang. Gelukkig is er ook ruimte voor flirts met andere genres; zo horen we her en der een vleugje jazz, bijvoorbeeld tijdens het intermezzo van Think Of You. Een andere keer zijn het psychedelische synthesizers die de dienst uitmaken, zoals in het pakkende Weatherman.

De thema’s op Ibeyi’s debuutalbum sluiten goed aan bij het intieme en melancholische geluid van de plaat. De liedjes gaan veelal over familie, spiritualiteit en opgroeien. “Let me baptize my soul with the help of your waters” is een mooi voorbeeld, uit single River, waarin Ibeyi religieuze metaforen gebruikt om een persoonlijk verhaal te vertellen. Minstens zo mooi is Ghosts, waarin Naomi en Lisa worstelen met het onheil in de wereld en de onmacht en schuld die je daarbij kunt voelen. Ondanks de zware thematiek eindigt het liedje in een prachtige, opbeurende climax.

Hoewel de plaat voor een groot deel leunt op de knappe en onderkoelde productie van XL Recordings-hoofd Richard Russell (ook verantwoordelijk voor Damon Albarns Everyday Robots), zijn het uiteindelijk de kraakheldere refreinen en de fraaie harmonieën die de liedjes van Ibeyi naar een hoger niveau tillen. Yanira en Stranger / Lover zijn daar goede voorbeelden van; vernuftig opgebouwd en beiden voorzien van een schitterend refrein. Toch zijn wij ook erg gecharmeerd van de momentet dat Ibeyi het experiment opzoekt. Bijvoorbeeld in het hypnotiserende Faithful, waarin de zussen keer op keer de zin “be faithful / show me loyalty” herhalen terwijl op de achtergrond een verknipte sample en een kale piano klinkt.

Zowel het intro als het outro van de plaat worden in het Yorubaans gezongen. De liedjes zijn een ode aan de achtergrond van de zusjes Diaz, maar vatten ook goed samen wat Ibeyi bijzonder maakt; het duo heeft niet meer nodig dan hun beklemmende stemgeluid om de luisteraar in de houdgreep te krijgen. Het doet een beetje denken aan de manier waarop Björk met haar karakteristieke stem weinig begeleiding nodig heeft om een liedje door merg en been te laten gaan. Dat de vergelijking met Björk vaker langs is gekomen, begrijpen we goed. Spanning en eenvoud is iets waar zowel Björk als Ibeyi in uitblinken.

Moeiteloos weet Ibeyi ons met hun debuutalbum op het puntje van onze stoel te houden. Het is moeilijk te geloven dat de zusjes van Ibeyi nog maar twintig jaar op de aardbol rondlopen. De thema’s op hun debuutalbum klinken allesbehalve jong en onbezonnen. De muziek is daarentegen vaak speels en bij vlagen betoverend. In de toekomst horen we Ibeyi graag nog wat meer met elektronica experimenteren, maar voor nu heeft het duo een hoogst authentieke en bijzondere plaat afgeleverd.

 Ibeyi is reeds uit via XL Recordings en is te beluisteren via Spotify. Ibeyi is donderdag 9 april te zien in de Amsterdamse Vondelkerk (uitverkocht) en tijdens Motel Mozaïque in Rotterdam op vrijdag 10 april, waarvoor nog wel kaarten zijn.

  • op za. 21 februari 2015, 14:30 uur


comments powered by Disqus