Hear Hear! - Melody's Echo Chamber
En wij maar denken dat Tame Impala's Kevin Parker het hele afgelopen jaar gewerkt had an zijn erg, érg goede tweede album Lonerism. Niet dus, mate. Het zit zo: na afloop van een Tame Impala-concert in Parijs ruim een jaar geleden, kwam er een mooi, Frans meisje op de Australiër afgelopen, dat in een bandje genaamd My Bees Garden speelde.
Het verhaal wil dat deze Melody Prochet hem direct vroeg welke effectpedalen Parker zoal gebruikte om zijn sound te creëren. Ook gaf ze hem meteen maar een cd mee met wat muziek van haar band. U voelt 'm aankomen: Parker was onder de indruk van de muziek én de Française zelf. My Bees Garden speelde enkele shows als support voor Tame Impala, waarna Prochet voor enkele maanden naar Parker's woonplaats Perth in Australië afreisde om haar nieuwe liedjes op te nemen.
Sindsdien zijn Parker en Prochet ook een stel; ze wonen tegenwoordig zelfs samen in Parijs. En het debuut van Melody's Echo Chamber is eigenlijk stiekem een soort half Tame Impala-album geworden. Geproduceerd door Parker, die er bovendien heel herkenbaar zijn gitaarpartijen op speelt, de sound dus waar Prochet sinds haar kennismaking met Tame Impala zo gek op was geworden, hoewel lang niet zo psychedelisch en spacend als in Parker's eigen werk.
Het is echter absoluut niet zo dat alleen dit kenmerkende geluid - het best herkenbaar in Some Time Alone, ALone - maakt dat dit heerlijke debuut een aanrader is. Het is de prachtige combinatie van de verslavende gitaar- en drumsound van Parker met de uiterst verleidelijke liedjes en zang van Prochet, met hierin een typische touch uit de Franse pop. Alsof Tame Impala muziek is gaan maken met leden van Stereolab, Broadcast, Cocteau Twins of - bien sûr! - Jane Birkin, terwijl de zangeres zelf met haar ijle, wat monotone stem je hoofd op hol brengt met haar Franse zuchtmeisjes-zang* (*trademark-term van Filles Sourires). En dat kan even goed in de Engelse als in de Franse taal.
Het beste van twee werelden kortom, terwijl je op Melody's Echo Chamber ook nog eens struikelt over de sterke liedjes, zeker in de eerte helft. De hook van plaatopener I Follow You is instant verslavend, terwijl ook Crystalized, Endless Shore en het mysterieuzer Bisou Magique ('magic kiss') even aanstekelijk als bloedjemooi zijn. Quand Vas Tu Rentrer? of het losjes groovende Mount Hopeless leunen in de tweede helft van het album dan weer meer op dromerige sferen dan op poppy melodieën, al sluit nog zo'n pure popsong (Be Proud Of Your Kids met kindergeluiden) de plaat heel gelukkig makend af.
Het hypnotiserende effect dat Parker en Prochet hier samen een plaat lang bereiken, is zwaar verslavend. Mag deze verkering voorgoed aan blijven, in naam van de goede muziek?
Melody's Echo Chamber is op zaterdag 3 november te zien op het London Calling-festival in Paradiso. Het debuutalbum is nu uit via Fat Possum. Meer spannendste nieuwe bands van het moment in de Hear Hear!-rubriek, met o.a. Lord Huron, Vinyl Williams, Allah-Las, Nü Sensae, TEEN en Jake Bugg.
I Follow You (video)
embed
