Fotoverslag: A Place To Bury Strangers + Rape Blossoms in The Sugar Factory
A Place To Bury Strangers @ The Sugar Factory. Foto: Remco Brinkhuis
De luidste band van New York heeft zaterdagavond opnieuw zijn reputatie waargemaakt in de Amsterdamse Sugar Factory. Bij A Place To Bury Strangers kwamen alleen al de gitaaruithalen ver boven de 100 db uit. Een gigantische muur van geluid dus, maar zo gingen wel wat details verloren, aldus fotograaf Remco Brinkhuis die de band en Belgische support Rape Blossoms fotografeerde. Oneindig flitsend stroboscooplicht of niet, wat in combinatie met het oorverdovende geluid garant kan staan voor fysieke ervaringen.
Bij een beetje A Place To Bury Strangers-show gaat het er bij de band ook fysiek aan toe. Ook deze keer: halverwege vliegt een gitaar de volle zaal in, die snel moet worden vervangen door een vers exemplaar. Deze houdt het echter niet eens het hele optreden vol; de eerste gitaar moet weer tot leven worden gebracht. De band leunt dit concert bepaald niet alleen op nieuwste album Worship; ook veel werk van de oudere platen komt voorbij.
Het weinige licht op het podium ter ondersteuning van de noisesongs komen van projectors, die een zwak licht geven in de vorm van abstracte lijnen en stippen. Ook in de zaal staan er een paar opgesteld, zodat dezelfde beelden ook op de muren worden geprojecteerd. Het podium staat intussen vol rook. Halverwege gaan de projectoren uit en doen de bekende stroboscopen onafgebroken het werk. Frontman Oliver Ackermann krijgt het voor elkaar om in de finale gitaar te spelen met een stroboscoop-lamp, terwijl bakken noise het publiek in worden gebeukt.
Dat blijkt na krap een uurtje wel het einde van het optreden. Ondanks een luid schreeuwend publiek volgt er geen geen toegift. Een goed optreden van A Place To Bury Strangers wederom, maar niet hun beste ooit en zeker na een wat lauwe start had zeker een half uur langer gemogen.
Impressie van de show en foto's: Remco Brinkhuis.
