Nieuw van Nederlandse bodem: sloppy loserpop van The Doo Run Run
Welke fijne nieuweling komt daar de mailbox in fietsen? Hoewel, nieuw...; The Doo Run Run gaf in 2005 al een eerste EP-tje uit, maar soit, we vergeven het u als de naam even niet zo bekend voorkomt. Achter The Doo Run Run gaat in ieder geval de Nijmeegse Roy Santiago schuil, die je natuurlijk bekender voorkomt - klikkerdieklik hier om uw geheugen op te frissen met hitje Stella.
Ondertussen is er net een tweede EP van The Doo Run Run uit via het Leidse label Smikkelbaard, simpelweg No. 2 getiteld. Daarop vijf aanstekelijke lo-fi popliedjes, vaak in één take opgenomen in de kelder van Roy. De beschrijving van de muziek is sowieso de beste die we in lange tijd tegen kwamen: "Always willing to throw his undoubted potential for creating a perfect pop song off a cliff, Roy Santiago creates the ultimate in Dutch loser music with this release...
...These tracks are redolent of over-pumping your bike tyres at a garage, or getting a shit kroket from the Febo-wannabe shop in some godforsaken seaside resort in Zeeland whilst seething at the spray-bronzed types as they glide off to the beach..." De ultieme loserpop dus, vooral sloppy, spontaan en lo-fi. En met knipogen naar bands als Guided By Voices, Pavement en Sebadoh.
Werp een blik op de treurnis van het resort/zwembad op de cover van de EP, en je begrijpt de sfeer een beetje. 'Or imagine if Dennis Wilson gave it all up and started tulip farming in Vogelsang.' Dat. No. 2 van The Doo Run Run is nu uit op Smikkelbaard; luister/download hem hieronder.
embed
