de-Affaire 2012, zaterdag - Glijen met Twin Shadow
Twin Shadow - Live op de-Affaire 2012
Het Nijmeegse festival de-Affaire behoeft geen introductie meer. Terwijl de oudste stad van Nederland zich opmaakt voor vier dagen wandelaars en de rest van de stad zich laat vollopen op de tonen van coverbands en Nederlandse feestmuziek, biedt het fraaie Valkhofpark zeven dagen lang plek aan meer experimentele bands in diverse genres. Zo is de zaterdag beneden aan de Club Voerweg de Fortarock-avond met ongetwijfeld stevige optredens van onder andere Red Fang en Baroness. Wij kiezen er echter voor om heen en weer te pendelen tussen de nieuwe podia boven: Boog en Arc.
Het festivalterrein is weer iets soberder dan vorig jaar. Er zijn weer twee podia geschrapt (waaronder het altijd bijzondere Ruïne-podium) en er staan weer wat minder eettentjes op het terrein. Ook het karakteristieke Saddlespan-podium (de Charlie) is voor het eerst sinds jaren verdwenen. Erg? Niet als de avond zo sterk en gezellig is als op deze zaterdag. De focus ligt op muziek en met minder podia, ook minder kans op muziekhartverscheurende keuzes.
Ondanks een paar stevige buien is het vanaf het begin goed druk en we hebben het dan ook wel eens rustiger meegemaakt als de opener op het nieuwe hoofdpodium Arc, Reptile Youth, begint. Dit Deense kwartet stond eerder dit jaar op Eurosonic en speelde daar naar eigen zeggen een vreselijke show. Vandaag is het niet veel beter. Natuurlijk, de dansbare mix van The Rapture en Infadels die de Denen maken, is best vermakelijk en zorgt zelfs zo vroeg op de avond al voor wat opwindende momenten. Maar als al gauw blijkt dat vrijwel alle toffe geluiden uit een doosje komen en zanger Mads Damsgaard Kristiansen meer een poseur dan een écht charismatische frontman is, geloven we het al wel snel. Waarom niet gewoon iemand op toetsen en elektronica mee en wat meer eigen smoel?
Even daarvoor zien we Bismuth het Boog-podium openen. Bismuth bestaat uit Arnold van de Velde (ook van Neon Rainbows) en instrumentenbouwer Yuri Landman. Hun experimentele soundscapes en drones zijn nog wel erg taai voor het moment en doen terugverlangen naar geslotenheid van de Ruïne, maar bijzonder en interessant is het wel. Een van de instrumenten van Landman is een snaar gespannen vanaf het podium tot in een boom daar tegenover en ook de andere apparaten die hij gebruikt, zijn museumstukken op zich.
De jonkies van Palio Superspeed Donkey blijken wederom veel meer dan curieuze snotneuzenband. Daarvoor zijn de vier Amsterdammers toch echt te goed. Tuurlijk, de invloeden liggen er duimendik bovenop en zanger Sam heeft zelfs zijn look aangepast aan die van Alex Turner. Maar schrijf ze maar, die puntige rock 'n roll-nummers van drie minuten met verrassende hooks en gebracht met een mooie combinatie van branie en enthousiasme. Lekker laten groeien.
Van Amsterdam gaan we naar Rotterdam: Rats On Rafts. Die hoeven niet meer te groeien, want we weten al lang hoe sterk ze hun duistere wavepunk kunnen spelen. Ook in Nijmegen is er weinig mis met de set, al lijkt er voor het eerst écht wat verveling in de band te sluipen. Niet gek natuurlijk, met dit 462e festivaloptreden deze zomer. Vaste afsluiter Jazz blijft een genot en de band freakt er lekker op los.
Afsluiter van de openingsavond is George Lewis Jr. met zijn Twin Shadow. Zijn tweede album Confess is net uit en staat ramvol jaren '80 synthwave en r&b. Lewis opent echter met drie oudjes, waaronder het nog altijd ijzersterke Shooting Holes, maar zoekt nog wat naar de echte bezieling. "This is the most wasted crowd we ever played." Au. Toegegeven, op de eerste rijen staan wat mensen die blijkbaar fiks behoefte hadden aan het weekend.
Wanneer de eerste nummers van Confess langskomen, krijgt Lewis er meer plezier in. Sterke nummers als Five Seconds, Run My Heart en You Call Me On doen ook live denken aan Morrissey die zingt bij Depeche Mode in een r&b-periode. Glijende eightiespop; niet meer, niet minder. Jammer dat live-kneiter Castles In The Snow dezelfde behandeling krijgt en niet meer zo lekker dreunt als bij de oude show. Voor de rest nul klachten en met een beetje geluk (en misschien zelfs een bescheiden kans op wat radiosucces) gaat Twin Shadow wel weer een stap maken met Confess. In november weer te zien op London Calling en bij dezen nog maar eens van harte aangeraden.
En zo is dag 1 een uitstekende start van zeven dagen vol spannende muziek en kijken wij alweer uit naar de zondag met onder andere Lou Barlow, Sharon van Etten, Mozes And The Firstborn, Plants and Animals en Kurt Vile op de poster. Later deze week nog shows van No Ceremony ///, Zola Jesus, The Hickey Underworld en Elektro Guzzi. Hadden we al gezegd dat het allemaal gratis toegankelijk is?
