Skyline verslaat: Roskilde Festival, Søndag = Björkdag
Nieuw: Kicking the Habit en het Belgische Skyline Reviews vormen een bescheiden alliantie, vooral met het doel om nog meer lezers op de hoogte te houden van wat er gebeurt tijdens de boeiendste concerten en festivals in binnen- en buitenland. Skyline is op het Deense Roskilde Festival (zie ook het donderdag- vrijdag- en zaterdagverslag) en zag op de slotdag onder meer Björk een schitterende, afsluitende show geven.
Op het moment van schrijven zit de laatste festivaldag van Roskilde er alweer op en verlaten de festivalgangers afgepeigerd doch gelukzalig het festivalterrein. Binnenkort kan u zich verwachten aan een algemene terugblik en een bescheiden fotoreportage, maar eerst en vooral had ook de laatste dag weer heel wat moois te bieden.
Mohammad Reza Mortazavi is een jonge Iranees die met een stel traditionele trommels voor een huzarenstukje percussie zorgt. Echt muziek is het echter niet, want in tegenstelling tot Wang Li vorig jaar komt er behalve virtuoziteit niet meteen een muzikale opbouw van. Terug naar hiphop dan maar, en net zoals op elk ander festival ter wereld blijft het genre ook op Roskilde verkeerd- en ondervertegenwoordigd. Het optreden van Royce Da 5’9″ vormde daarop geen uitzondering. Deze MC is weliswaar getalenteerd, maar z’n set bewees dat het pad naar commerce definitief is ingeslagen. Bovendien moest zijn DJ zo nodig iedereen om de haverklap aanmanen om motherfucking noise te maken.
Een gevalletje Werchter: weinig publiek voor een uitstekende naam. Deze keer niet Mastodon, maar wel Machine Head (3,5/5), met Unto The Locust nog steeds verantwoordelijk voor een van de betere metalalbums uit 2011. Toch waren de rijen vooraan dik gevuld met moshende fans en wist de band zich uitstekend aan de omstandigheden aan te passen. Vakwerk voor wie ervan houdt, en het contrast dat zou volgen maakte dit optreden des te leuker.
Blijft mooi hoor, dat verlichte Gloria-podium...
De Gloria is dan ook een gedroomde locatie voor de minimalistische pianomuziek van Nils Frahm (4,0/5), zeker wanneer op zijn verzoek het hele publiek op de grond ging zitten. Vervelend dan ook dat de crowd security iedereen aanmaande om weer op te staan. Vanaf de eerste repetitieve noten was het raak, maar echt sterk werd het wanneer Peter Broderick (eerder ook in de Gloria te zien) als vocalist en twee andere pianisten op het podium werden geroepen voor een akelig geslaagde improvisatie – improvisatie, jawel: Broderick werd immers pas eergisteren geboekt ter vervanging van Gurrumul, die helaas moest afzeggen. De spreekwoordelijke kers op de taart was dat heerlijke ‘Ambre’, gevolgd door een ingekorte versie van ‘Tristana’ (op plaat zo’n zeventien minuten). Een interview met Nils Frahm kan u overigens een van de dagen op Skyline verwachten.
De IJslandse superster Björk (4,5+/5) had de eer om deze editie van het Roskilde Festival af te sluiten op de Orange Stage. Geen gezwets over stemproblemen ditmaal, Björk had zich immers goed gespaard voor deze show. Aftrappen deed ze met het wondermooie ‘Cosmogony’, dat meteen de enorme meerwaarde van het meisjeskoor bewees. Onmiddellijk verdwenen ook de laatste twijfels omtrent haar stem als sneeuw voor de zon. Een opvallend sterk en jong publiek genoot met volle teugen van zowel classics als ‘Hunter’ en ‘Joga’, als van de recente ‘Biophilia’-songs.
Ook Björk zelf was uitermate goedgeluimd; dat werd overduidelijk bij een bezwerende versie van ‘Hollow’, waar ze zich overgaf aan een portie buikdansen (46 jaar, alstublieft). Na het eerder ingetogen, maar daarom niet minder geniale ‘Pagan Poetry’, was het rauwere werk aan de beurt. Een snoeiharde uitvoering van ‘Náttúra’ kreeg de massa aan het springen, en ook het onverwoestbare ‘Pluto’ zorgde voor een obscuur ravefeestje. De laatste song op de Orange werd uiteindelijk ‘Declare Indepedence’, ofwel: Raise your flag! Björk was zoals verwacht de koningin van deze laatste dag en blies de criticasters vrolijk weer naar huis. Spijtig wel dat het al na anderhalf uur moest eindigen – het publiek had het gerust nog een uurtje langer getrokken; maar goed, laten we hopen dat we ‘Hyperballad’ op Pukkelpop dan wel te horen krijgen.
Het traditionele slotfeest in de Arena werd dit jaar verzorg door DJ Static en een roedel gasten waar zelfs Kyteman op jaloers zou zijn. De briljante productie met bigband en een ton gastmc’s was een schot in de roos. Maar vraag ons niet om uren Deense rap uit te zitten.
Zo, dat was het dan. Uw verslaggevers zijn inmiddels alweer afgereisd naar het al even grauwe Belgenland. Wij zeggen niet vaarwel, maar tot ziens!
Geschreven door Marc Puyol-Hennin, Stef Claes en Victor-Jan Goemans
