Skyline verslaat: Roskilde festival, de Torsdag
Nieuw: Kicking the Habit en het Belgische Skyline Reviews vormen een bescheiden alliantie, vooral met het doel om nog meer lezers op de hoogte te houden van wat er gebeurt tijdens de boeiendste concerten en festivals in binnen- en buitenland.
Skyline verblijft deze dagen op het grootste festival van continentaal Europa, zo niet het grootste jaarlijkse festival ter wereld. We hebben het uiteraard over het Deense Roskilde Festival, vier dagen, acht podia, en een affiche om U tegen te zeggen. Donderdag stonden onder meer The Shins, The Cure en Apparatjik op het programma. Beginnen deden we met The Shins (3,0/5) in de gigantische Arena tent (denk de Werchterse Marquee maal twee). Ondanks een leuk sfeertje kon deze gevestigde indienaam niet meteen het vuur aan de lont krijgen. De geluidsmix was bij wijlen een soep en de band kon hun vaak geprezen nuances van op plaat weinig overbrengen. De lengte van de set (een positieve rode draad op elke Roskilde editie) wist wel wat goed te maken, en met name klassieker ‘Sleeping Lessons’ kon op een uitstekende reactie van het publiek rekenen.
Tussenin trokken we even naar de nieuwe Apollo Stage, die naast het festivalterrein ligt. Het gaat om een opblaasbaar podium dat tijdens de warm-up dagen van het festival (liefst vijf) als “guerrillapodium” opereert in de verschillende delen van de camping. Bij Lone viel echter nog niet veel sfeer te merken en de spectaculair aangekondigde productie blijkt bij daglicht weinig over te komen. Als concept is dit podium evenwel nu al een schot in de roos, te meer omdat er geen gratuite beukmuziek genre Joe Piler Bar geprogrammeerd wordt. Van Roskilde verwachten we dan ook niets minder.
Apollo Stage
Wie Robert Smith (4,0/5) en co. op Rock Werchter, Pinkpop of Primavera aan het werk zag, wist wat te verwachten: The Cure is in bloedvorm en brengt een festivalset waar geen speld tussen te krijgen is. Ook op de fameuze Orange Stage van Roskilde was Smith weer uitstekend bij stem en klonk de band weer scherp als vanouds, en dat met een set die maar liefst dubbel zo lang was als deze op Werchter. Spijtig misschien wel dat de band iets te veel leek te focussen op het festivalgebeuren – nummers als ‘Disintegration’ en ‘The Same Deep Water As You’ moesten helaas wijken voor hitjes als ‘Sleep When I’m Dead’ en ‘Why Can’t I Be You?’. Maar laten we niet muggenziften: uitvoeringen van ‘One Hundred Years’ en ‘The Kiss’ roepen de waanzin van weleer opnieuw op. Het publiek werd op liefst drie encores getrakteerd, wat laat zien dat ten huize Smith van uitblussing nog lang geen sprake is. Eervolle vermelding ook nog voor Reeves Gabrels, die meer dan eens een verscheurende solo op het – overigens opvallend jonge – publiek afvuurde.
De show van Apparatjik (3,5/5) kondigde zich aan als een uniek gebeuren. Er was dan ook heel wat volk samengetroept voor de Orange Stage voor deze afsluiter van dag 1. De in 2008 geboren supergroep bestaat uit leden van Coldplay, Mew en a-ha, aangevuld met de Zweedse superproducer Martin Terefe. Hun sound is het best te beschrijven als de grootst gemene deler van deze drie bands. Spacey, poppy en beats zijn dan ook de drie kernwoorden bij deze nachtelijke show. Vooral spacey dan, want wat er uit boxen schalde was zeker de eerste minuten ronduit vaag te noemen. Een computerstem, flitsende schaduwen en lichtbalken vulden het podium. Van coherente songs was nog geen sprake. Pas wanneer de schaduwen werden vervangen door de fysieke presence van de bandleden zelf, werden de songs herkenbaar. ‘Deadbeat’ klonk live nog eens dubbel zo scherp als op plaat; u kan het resultaat wel raden: een groot industrialfeest barstte los. Apparatjik en Roskilde Festival was duidelijk een geslaagd huwelijk, al blijft het muzikaal te eclectisch om van een eigen persoonlijkheid te kunnen spreken.
De openingsdag was muzikaal nog een beetje dun bezaaid, maar eens te meer werd duidelijk dat de sfeer op het Roskilde Festival niet te vergelijken is met enig ander festival. Dit was evenwel nog maar een opwarmer voor wat komen gaat. Verwacht de komende dagen een flinke dosis live-verslagen van onder meerJack White, Bruce Springsteen, Refused, The Roots en Oneohtrix Point Never.
The Cure
