concertverslag, nieuws

Field Music op Indiestad: razendknap gespeelde academici-artpop voor iedereen

Joris, Woensdag 23 05 2012, 12:44

Field Music op Indiestad: razendknap gespeelde academici-artpop voor iedereen

Field Music in Bitterzoet. Foto: Leonie Jansen

Ze maakten met Plumb begin dit jaar alweer een even knappe als boeiende artpopplaat, de broers Peter en David Brewis uit Newcastle als Field Music. Een reeks van vijftien bondige, vaak in elkaar overlopende nummers in 35 minuten, die zich ook als een echt album van begin tot eind laat beluisteren. Dus zonder te zappen of een shuffle-functie te gebruiken.

Het was zodoende prima geweest als het kwartet ook live had gekozen voor het integraal spelen van Plumb, maar daar kiezen de broers en hun twee bandleden op bas, gitaar en keyboards uiteindelijk niet voor op deze Indiestad-avond in de Amsterdamse Bitterzoet. Maar wel spelen ze verschillende stukken van het album alsnog aan een stuk, zodat het begin van het concert uit vier liedjes bestaat, met de orkestrale opening van Start The Day Right, It's OK To Change, Sorry Again Mate en A New Town. Ondanks alle wisselingen en overgangen vanaf het begin verdraaid soepel gespeeld.

Een opening die ook direct de opvallende aanwezigheid van nogal wat mannelijke bezoekers op leeftijd verklaart: als Field Music zich aan zangharmonieën en koortjes waagt, is het soms Beatles all over the place zoals ook in deze opening. Maar verder doet Field Music ook live nooit aan recht toe, recht aan popliedjes. Wel aan intelligente indierock voor academici.

Want live valt nog eens dubbel en dwars op hoe knap al die liedjes van Plumb en de eerdere albums als Measure en Tones Of Town in elkaar steken, met de een na de andere tempowisseling of rare break in de tegendraadse ritmes, onverwacht scherpe gitaaruithalen en drie- tot vierstemmige koortjes, terwijl het in het universum van deze band strikt verboden lijkt om de gangbare couplet-refrein-structuurtjes te volgen.

En toch blijft de muziek vijf kwartier lang toegankelijk en zelfs aanstekelijk, vooral omdat al die liedjes ritmisch zo knap en sterk zijn, en strak gespeeld bovenal. Wat ook helpt: de drums die net als op plaat ook live volvet en hard klinken. Zo voelen al die tempowisselingen en zeer hoekige ritmes toch heel natuurlijk en logisch aan binnen het Field Music-universum. Het is allemaal uitdagend en vernuftig, maar nooit geforceerd moeilijk en dat is razendknap.

Het spektakel zit 'm dus nadrukkelijk in de muziek en in het geval van deze Britse band niet in uitstraling of rare podiumfratsen. Dat zou u 'saai' kunnen noemen, maar het is al heel plezierig om deze vier jongens zich zo geconcentreerd door hun materiaal te zien werken. Intussen wisselen de broers elkaar wel geregeld af op drums, gitaar of keyboards en bewijzen ze op de verschillende instrumenten amper voor elkaar onder te doen, al is David (zonder de krullen) misschien net de wat soepeler drummer van de twee. 

Verder boeit het optreden van begin tot eind dankzij de ook al slimme afwisseling tussen vierstemmige chamberpop (How Many More Times? a capella) of net wat steviger gitaarliedjes (Is This The Picture?, I Keep Thinking About A New Thing). Uiteindelijk is heel Plumb gespeeld, maar worden favorieten van dubbelaar Measure niet vergeten (Them That Do Nothing, het groovende Let's Write A Book). Ook zijn de broers niet te bang om toe te geven dat ze één ouder nummer nu pas echt onder de knie hebben, om dat vervolgens foutloos te bewijzen. Hulde.

Tel hierbij dat de band (en ook het publiek) er gaandeweg het optreden zichtbaar meer plezier in krijgt, en je hebt een plezierig en muzikaal sterk concert te pakken van een van de slimste jongetjes uit de Britse gitaarschool van de laatste jaren. Buitenbeentjes, inderdaad.

Field Music is deze woensdagavond te zien in Eindhoven, op de speciale locatie het Gaslab, via de Effenaar.

Foto: Leonie Jansen

Momentje, de reacties worden opgehaald...

Reageer
Je reageert op ..
Van




Inhoud