recensie, aaa-list

Review: Alabama Shakes - Boys & Girls

Alabama Shakes - Boys & Girls

‘Goede genade!’ Dat was zo ongeveer de enige juiste reactie toen begin dit jaar voor het eerst Alabama Shakes’ debuut-EP aan ging. Eén keer die heerlijke midtempo rocker Hold On horen was eigenlijk wel genoeg om direct onder de indruk te zijn van de waanzinnige soulstrot van zangeres Brittany Howard. Een stem zo krachtig en vol bezieling dat die bijna de aandacht van het érg goede liedje zelf zou afleiden, met z’n meeslepende, tegen gospel aanschurende tekst, sobere gitaarriffs en een bedrieglijk relaxt, maar strak geslagen, dwingend ritme, waardoor een beetje southern rock-liefhebber spontaan het hoofd steeds fermer op en neer knikt.

Inderdaad: zelden klinkt een liedje zo ontspannen en losjes gespeeld en toch ook dwingend, meeslepend en steeds intenser. Wat vervolgens ook gold voor de overige drie EP-nummers I Found You, On Your Way en You Ain’t Alone. Die EP was een echte voorloper van wat verder nog komen zou: de vier nummers keren terug op het volwaardige debuut van Alabama Shakes uit Athens, Alabama. Maar denk vooral niet dat de overige zeven niet eerder uitgebrachte nummers vullertjes zijn.

Om één misverstand direct uit de weg te ruimen: Nee, Boys & Girls is niet het overweldigende, vernieuwende achtste wereldwonder van 2012. Wel zijn er elf nummers in 36 minuten die voorbij vliegen, allemaal goed tot héél goed. Precies lekker ruw genoeg opgenomen en zelf geproduceerd, zonder welke franje dan ook. Een plaat zonder fratsen, maar wel puur, eerlijk en warm. Dus niets bijzonders, zegt u? Stiekem blijkt dat alles precies de grote kracht van Boys & Girls: het totaalplaatje klopt hier honderd procent.

De liedjes van Alabama Shakes mogen op de eerste gehoren op het nonchalante af klinken, maar intussen blijken ze over de hele linie ongemeen goed en meeslepend. De herkenbare blues- en soulinvloeden- en melodieën doen de rest. Dus hoor je een frisse rockband met eetlepels blues en soul in de donder, heerlijk losjes spelend, maar toch ook hecht en strak, alsof deze muzikanten al talloze jaren niets anders doen. Precies ergens tussen de vroegere Black Keys, de rauwdauwers-southern rock van een band als Drive-By Truckers of hedendaagse retrosoulacts als Sharon Jones and the Dap-Kings in. Een debutant dus de in het genre meteen de eredivisie in mag.

[[image file="2012-04/alabama-shakes-press.jpg" align="right" ]]Nieuwe hoogtepunten op de plaat behalve Hold On of het jubelende I Found You, meteen de rake opening van het album? Het vlotte, bondige Hang Loose (onweerstaanbaar gitaarloopje en overbekend aanvoelende piano-aanslagen) en het stompende Rise To The Sun maken dat Boys & Girls het sterkste openingskwartet van het jaar tot nog toe biedt. Daar tegenover staan de heerlijk trage soulslijpers You Ain’t Alone en het titelnummer, plus het al zo verdacht kalmpjes vertrekkende Be Mine, waarin Alabama Shakes wel op precies het juiste moment nog eens bewijst heftig te kunnen knallen en blazen, met zo’n hevige rock-explosie die je ook in de net zo rustig opgebouwde afsluiter On Your Way van de sokken blaast. En als die achteloze instrumentale precisie je koud laat, is daar nog altijd de Stem van Britanny Howard, die ogenschijnlijk heel soepel net zo makkelijk fluistert, croont, jubelt of met een oerschreeuw ferm uithaalt. Een genot om keer op keer naar te luisteren.

Jawel, muziek goed voor een gelukzalig gevoel – je zou je godbetert bijna gaan bekéren -. Een gevoel dat volgens de eerste verhalen over de Amerikaanse liveshows omslaat naar pure euforie in het publiek. Niet voor niks was Alabama Shakes dé buzzband op de jongste editie van South By Southwest in Austin, Texas. Dat wordt dan nog wat, bij dat eerste reeds uitverkochte concert in de Amsterdamse Bitterzoet, op 29 april.

  • Joris op vr. 6 april 2012, 13:40 uur


comments powered by Disqus