Review: The Men - Open Your Heart
'De overtreffende trap van vuig', zo noemden we de muziek van het Brooklynse viertal The Men. Een band die vooral kilometers maakte door in eigen stad op alle mogelijke plekken publieken om de oren te meppen, tot in huiskamers en garages aan toe. Inderdaad, ten tijde van vorig album Leave Home (nog geen jaar oud, uit juni 2011 nog maar) spuugde, ramde en rochelde The Men wild om zich heen, met opgeblazen klinkende gitaren en aanstekelijke riffs. Hoe volg je zo'n plaat dan op, als je over zo'n overtreffende trap eigenlijk nauwelijks heen kunt?
The Men pakt het slim op deze derde plaat Open Your Heart en kiest voor een heel andere aanpak dan op de voorganger. Zoals de titel al aangeeft: nog steeds bevlogen en bezielde punkrocksongs, maar smerigheid en dichtgeplamuurde nummers hebben ruimte gemaakt voor meer melodie en diversiteit. Jawel, noem het zelfs toegankelijkheid. Een gedurfde zet, maar die pakt meer dan goed uit. De plaat opent nog redelijk vertrouwd met Turn It Around, dat al langer op de setlist stond als Take Me To The Other Side: een uptempo punkrockkneiter met catchy gitaarriffs, jankende solo's en doorstampende drums.
Maar toch is er ook het een en ander veranderd in het geluid: zeker, de gitaren zijn nog steeds overstuurd, maar toch net wat minder over de top dan voorheen. Verder klinkt vooral de zang minder smerig ten gunste van ruimte aan meer melodie. In de tekst lijkt de band meteen maar het devies voor deze plaat te geven: "I wanna see you when you try so hard/I wanna see you when you turn it around." De band zet dit overtuigend door op tweede nummer Animal, met gitaarlijntjes die klinken als lapsteel en wel weer die schreeuwende zang: "I'm an animal!"
De veranderingen kondigen zich pas echt aan op het bijna zes minuten durende instrumentale Country Song; met shoegaze-gitaren en opnieuw de lapsteel - hoe kan het ook anders met zo'n titel – zetten de mannen een bezwerende song neer die we normaal niet zo snel horen van een punkband. Dat ze deze stijlwisselingen menen, laten ze nog eens blijken op het eveneens bijna instrumentale Oscillation, met ruim zeven minuten vol psychedelische gitaarlijntjes die door elkaar weven en drums die opvallend steady de beat bepalen. Een dergelijke plaat had net zo goed Open Your Mind kunnen heten.
Wat volgt zijn enkele van de meest bevlogen rocksongs die we de afgelopen tijd hoorden - met die van Ceremony dan -: Please Don't Go Away lijkt een krachtige shoegaze-lovesong terwijl vooral Open Your Heart zich meteen vasthaakt in het geheugen en gerust al een klassieker genoemd worden. Dit is indierock op zijn best: energiek, rauw maar ook melodieus. We krijgen tussendoor nog even een rustig, akoestisch liedje Candy voorgeschoteld ("When I hear the radio play, I don't care that it's not me"), voordat de band alsnog genadeloos hard maar net zo aanstekelijk afsluit met Cube en Ex-Dreams; beide nummers hadden makkelijk op voorganger Leave Home kunnen staan, met lomp rockende drums, venijnige, zelfs ranzige gitaarriffs en vocalen met een psychedelisch randje. Wat een imposante afsluiting.
Open Your Heart lijkt bij de eerste luisterbeurten misschien een wat vreemde opbouw te hebben, maar waarschijnlijk heeft de plaat op deze manier wel de grootste impact: telkens wordt je zonder pardon heen en weer geslingerd tussen venijnige punkrock en gebroederlijke songs met zelfs warme countryinvloeden. We signaleerden het eerder al: de terugkeer van de goeie ouwe, goudeerlijke punkrock. Met zowel The Men als Ceremony voorin het front is die wat ons betreft een feit.
Doet The Men echt nieuwe dingen op Open You Heart? Dat niet, maar wel horen we enkele van de meest enthousiaste en bezielde rocksongs van de afgelopen tijd, die zowel Sonic Youth, The Misfits en Buzzcocks als Bruce Springsteen in herinnering oproepen. The Men smeedt het tot een mooi samenhangend geheel met een nog redelijk eigen geluid ook. Neem het advies van die albumtitel ter harte en omarm The Men; van zulke bands hebben we er eigenlijk veel te weinig.
The Men - Open Your Heart:
The Men - Ex-Dreams:


