Fleet Foxes in de HMH: als kaviaar bij Van Der Valk
Fleet Foxes in de HMH.
Na het Lowlands-optreden van augustus keerde Fleet Foxes dinsdagavond terug naar Nederland voor een optreden in de Heineken Music Hall, die net een tandje te groot voor de band bleek (want niet uitverkocht). Henk Kanning (ex-Kink FM, Sabotage) was erbij en schreef zijn bevindingen op.
“Thanks for coming out all the way… to this place”, aldus Robin Pecknold van Fleet Foxes. Optreden in Amsterdam is toch wat anders dan optreden in Amsterdam-Zuidoost, zie je hem bijna denken. Dinsdagavond staat de Heineken Music Hall tegen de verwachtingen in bijna helemaal vol. Dat had ikzelf niet verwacht, aangezien tweede album Helplessness Blues toch een beetje tegenviel en de grote zaal met plek voor 5500 man in ieder geval niet was uitverkocht. Daar denken we nu even niet meer aan: het is de taak aan Fleet Foxes om die altijd iets kille concertzaal om te toveren tot een warm en gezellig nest, en dat is best een opgave. Fleet Foxes, een zeskoppige band uit Seattle en ooit begonnen als Pineapple (kan het qua naam nog beroerder?) is bezig met een rondje Europa, nadat de band eerder dit jaar al te zien was op onder meer Haldern Pop, Rock Werchter en Lowlands.
Opener The Plains / Bitter Dancer van laatste album Helplessness Blues is nog een klein beetje vals, maar dankzij de diversiteit van het nummer is het prima geschikt voor de geluidstechnicus om de juiste knopjes op het juiste plekje te draaien. Dat het werkt, is meteen duidelijk bij Mykonos. Loepzuiver en tot in het kleinste detail perfect uitgevoerd. Dat de focus op spelen ligt mag duidelijk zijn, verwacht bij Fleet Foxes geen lolletjes of anderssoortige interactie met het publiek; dat kunnen ze simpelweg niet. Visueel is het optreden ook niet heel speciaal: de projecties boven de band zijn niet spannend genoeg om voor afleiding te zorgen. De focus ligt puur op de muziek, wat uiteindelijk ook best logisch is bij een concert. De samenzang is harmonieus en bijna altijd goed getimed, met een warm gevoel gebracht. Fleet Foxes is live echt als de Crosby, Stills, Nash en Young van deze generatie.
Veel materiaal van Helplessness Blues begint live langzamerhand ook te groeien, maar toch maakt een blokje nummers van debuutalbum Fleet Foxes vanavond het meeste indruk. Your Protector, White Winter Hymnal en Ragged Wood gaan naadloos in elkaar over. Dit terwijl het zestal tussen alle andere nummers door misschien iets teveel tijd pakt; het haalt je simpelweg uit je concentratie. Fleet Foxes ervaar je misschien wel het beste met de ogen dicht. Opvallend detail: de Heineken Music Hall blijft muisstil, iets wat in Nederland behalve op vier mei om 20.00 uur lang niet altijd vanzelfsprekend is.
Het enige moment waar ik echt jeuk van krijg, zit in de outro van nieuwe single The Shrine / An Argument. Het oude Blood Brothers’ bandlid Morgan Henderson laat hierbij horen dat hij heel goed een zeemeeuw na kan doen op een saxofoon. De reguliere set eindigt met een bombastische uitvoering van Grown Ocean. In de toegift zitten nog de parels Sun It Rises, Blue Ridge Mountains van het debuutalbum verstopt, plus het nieuwe I Let You, solo uitgevoerd door Pecknold en mogelijk een liedje dat we kunnen verwachten op een volgend album.
Fleet Foxes in de Heineken Music Hall? Het is al met al toch een beetje alsof je kaviaar gaat eten bij Van der Valk. Hoe goed de kaviaar ook is, het wringt toch altijd een beetje. Zo ook dinsdagavond, zonder dat het aan de band of het gepast stille publiek heeft gelegen. De Heineken Music Hall is het lot voor succes; de hal is steriel, het mist de warmte van een echte popzaal. Magie lijkt er onmogelijk, maar toch was Fleet Foxes een paar keer heel dichtbij. In de trein naar huis hoor ik mensen klagen dat ‘er niks gebeurde op het podium’. Maar moet deze band dan voortaan maar een tapdanser meenemen? Is dat wat we willen? Fleet Foxes deed waar het heel goed in is: niets meer, maar ook zeker niets minder.
Reacties
Hans Vrijmoed | Woensdag 30 November 2011 18:01
Mooi verhaal Henk! Snap je Van der Valk-vergelijking, al kan het soms wel werken met zo'n subtiiele band. Portishead in diezelfde zaal is een van mijn meest favoriete concerten. Vond dat zelfs beter dan afgelopen jaar in de Rode Doos.
Riet | Woensdag 30 November 2011 19:22
Precies goed, Henk.HMH is super!
peter | Woensdag 30 November 2011 19:41
Perfecte omschrijving. Laatste keer dat ik in de hmh geweest ben. Ondanks de grootte,vond ik het optreden in de Grolsch tent op lowlands vele malen intenser. Blijft een fenomenale band!
Joost | Woensdag 30 November 2011 19:47
Leuk stuk Henk. Vaker doen! Ik ga het eerste album toch nog maar eens luisteren dan.
Rob(V) | Woensdag 30 November 2011 20:10
Overigens is tegenwoordig zelfs de stilte op vier mei al niet meer zo vanzelfsprekend jammer genoeg.
Mooi om te horen dat het blijkbaar toch wel kan, zelfs in zo'n blokkendoos. Wellicht toch een wat minder "hip" publiek, dat zichzelf eens niet belangrijker vindt dan de band/artiest. Verfrissend!
Johan | Woensdag 30 November 2011 20:32
Ik had dezelfde jeuk, maar Morgan deed 't verder top. Zware jeuk kreeg ik echter van 't zoontje brandsteder die met z'n entourage de ziekte van blahblah iphone checken blahblah blackberry checken hadden.
HMH: zang hoort niet overheerst te worden door de instrumenten!!!
Gelukkig doet Fleet Foxes ook onder barre omstandigheden nog goed!
lucas | Woensdag 30 November 2011 21:12
Leuk genuanceerd opgeschreven en met veel begrip voor de band.
Een band die voor mij volledig door het ijs ging. In de lengte van de pauzes tussen de nummers vooral, het gebrek aan 'drive' in de opbouw van de set, de ogenschijnlijk alleen maar 'technische' samenwerking tussen de bandleden en het veel te volle volume dat spinragfijne harmoniemuziek opblies tot bombastische overkill. Om mijn sympathie voor de muziek niet kwijt te raken ben ik halverwege weggegaan. Die lichtshow vond ik wel de mooiste herinnering.
Willie | Woensdag 30 November 2011 22:49
Hey een nieuwtje voor mij: ik wist niet dat er een ex-Blood brothers lid in Fleet foxes zit. Over intensiteit tijdens live optredens gesproken, dat was bruut.
Het is een mooi stukje tekst, maar dat bombastische wat Lucas aanhaalt had ik ook wel op Haldern, terwijl ik het op Roskilde 2 jaar eerder juist zo mooi ingetogen en zuiver vond. Ik had er op Haldern niet zo veel moeite mee, maar ik vind dat geluid toch net wat unieker, daarom op Lowlands wat anders gekozen.
En tja de HMH, sommige mensen haten het, ik vind het over het algemeen een prima zaal voor zo veel mensen, stukken beter dan die onmogelijke rode toverdoos in Utrecht. Voordeel van de HMH vind ik wel dat ze daar niet net zoals in Paradiso en de Melkweg zo debiel veel mensen in laten in vergelijking met de absolute capaciteit van de zaal.
geluksknikker | Donderdag 01 December 2011 10:26
HMH is op zich niets mis mee, Radiohead, Portishead en bijvoorbeeld een Interpol kunnen daar prima tot hun recht komen. Ik denk vooral dat de HMH minder geschikt is voor een band die voornamelijk gebruik maakt van akoestische instrumenten, dan mist het de warmte......
geluksknikker | Donderdag 01 December 2011 10:36
Ik snap trouwens niet dat iedereen zo afgeeft op die laatste plaat, misschien niet zo goed als hun debuut, maar toch nog altijd een wonderschoon album, dat te weinig op de juiste waarde wordt geschat....
Badder | Donderdag 01 December 2011 14:29
Geluksknikker: mee eens, het is een mooi album. Het is mogelijk dat het bij veel mensen niet de impact heeft van het debuut (en de ep daarvoor)... misschien is dat een verklaring voor "het gemopper"
koos | Vrijdag 02 December 2011 21:42
De geluidtechnicus zat er naar mening vaker naast dan goed . Veel nummers waren verkeerd afgesteld te veel treble en het werd vaak een brei van geluid . Jammer Fleet Foxes toch maar gewoon in onze eigen poptempel Paradiso
Jesse | Zondag 04 December 2011 17:33
De geluidsafstelling is regelmatig een ramp in de HMH. Bij Arcade Fire was het overigens naar mijn mening nog veel slechter. Verder een prachtig concert van een band waar ik nog heel veel meer van verwacht. Wat dat betreft hoeven ze niks extra's op het podium te doen. De muziek doet alles.
Overigens waren sommige toeschouwer bij vlagen weer vreselijk irritant en luidruchtig. Ik irriteer daar echt mateloos aan. Blijf aub de volgende keer thuis als je klep niet kunt houden onder een nummer.
Jesse | Zondag 04 December 2011 17:47
Het laatste album is overigens prachtig. Iets meer poppie dan het vorige, maar daar is naar mijn mening niets mis mee.
Bombastische overkill? Is dat de benaming voor ontzettend muzikaal? Er zijn er maar weinig bands die dit niveau halen. Dat het soms een beetje het zelfde is kan ik mee inkomen, maar voor de rest niets dan lof voor deze heren. En verwacht verder geen Arcade Fire samenwerking op het podium. Pecknold is daar veel te introvert en verlegen voor. Je moet echt komen voor de muziek, anders kan je inderdaad beter thuis blijven of het concert vroegtijdig verlaten.
Reageer op Fleet Foxes in de HMH: als kaviaar bij Van Der Valk