recensie

Short Kicks: albumreviews van Real Estate, Still Corners, Veronica Falls en Youth Lagoon

Barry, Vrijdag 21 10 2011, 15:32

Short Kicks: albumreviews van Real Estate, Still Corners, Veronica Falls en Youth Lagoon

Omdat het bespreken van de interessantste nieuwe platen van het moment niet altijd in 600 woorden of meer hoeft, introduceert Kicking the Habit vanaf dit drukke releasenajaar meer recensies in het kort; Short Kicks! U heeft immers ook niet de hele dag de tijd. En wij al helemaal niet. Deze week in Short Kicks: recensies van de nieuwe albums van Real Estate, Still Corners, Veronica Falls en Youth Lagoon.

Real Estate – Days
Beachpop, maar dan wel op het strand tijdens een rustige, koude winterdag. Een associatie die al gold voor het geprezen titelloze debuut van Real Estate uit New Jersey, maar die nog een extra gouden randje krijgt op dit tweede album, Days genaamd. Sterker: hier staan veel meer liedjes op gelijke of grotere hoogte dan het beste nummer van het debuut; melodieus slotstuk Snow Days. Bedrieglijk ontspannen klinkende, midtempo liedjes als Easy, Municipality, Green Aisles of Out Of Tune beschikken over de meest gelukkig makende melodieën en zijn stuk voor stuk prachtig ingekleurd met vernuftig in elkaar verwoven, kraakheldere gitaarpartijen, refererend aan The Feelies of zelfs het geluid van The Smiths. Zonder de blauwdruk van een Johnny Marr dan.

Opvallend is dat vooral de bondiger liedjes It’s Real en Wonder Years over de mooiste melodieën beschikken. Intussen is de zang lijzig en loom, op het luie af, maar je merkt pas dat de dromerige stem van Martin Courtney toch onmiskenbaar bij dit bandgeluid hoort als een instrumentaal nummer genaamd Kinder Blummen ook na meerdere keren luisteren toch net wat makkelijker het ene oor in, het andere oor uit fladdert. Of als een outro van zeven minuten-afsluiter All The Same ook maar niet echt doel wil treffen, precies op het punt dat de eentonigheid dreigt toe te slaan. Zover komt het net niet, want precies dan is Days afgelopen. En wil je 'm toch nog een keer horen. Een heerlijke gitaarliedjesplaat kortom, tenminste houdbaar tot het komende voorjaar, waarin deze muziek het ook prima zou moeten doen. 'Gitaargeneuzel', zullen sommigen zeggen. Misschien wel, maar dan toch geneuzel van het mooiste soort. Tijdloos heet zoiets. Real Estate speelt 27 oktober in Bitterzoet, Amsterdam. (JR)

Real Estate - It's Real


Still Corners – Creaturs Of An Hour
Het tempo waarmee nieuwe indieplaten tegenwoordig van de persen komen rollen is natuurlijk ongekend hoog. En dan is de vraag hoe je opvalt tussen alle andere bands: muziek extra hard masteren? Een excentrieke uitstraling en/of kledingstijl? Zo groots mogelijke muziek voor festivalweides? Still Corners, een mysterieus man/vrouw duo uit Londen, kiest voor een rigoureus andere stap (met uitzondering van de mastering dan misschien). Op het debuut Creatures Of An Hour kiest de band er vooral voor om alles op eigen tempo te doen.

Glen Hughes, de ene helft van het duo dat voor de muziek verantwoordelijk is, laat zich vooral inspireren door oude horrorfilms (enkele titels: I Wrote In Blood, The Twilight Hour). Dat vertaalt zich naar ritualistische, bezwerende drums, droge gitaarlijntjes en tapijten van synths en soundscapes. Tessa Murray aan de andere kant zorgt voor de vocalen en weet een veelzijdige zangstijl te hanteren: soms spookachtig (Cuckoo), soms lieflijk en haast klinkend als zuchtmeisje (The White Season, hoogtepuntje Endless Summer). Daardoor horen we op Creatures Of An Hour zowel referenties naar Blonde Redhead, de ongrijpbaarheid van Broadcast, Beach House en The xx; vooral als Still Corners op haar meest onderkoeld is. Een heerlijke nieuwkomer en daarmee een van de fijnste verrassingen van afgelopen tijd. Op 26 november staat Still Corners op Le Guess Who? festival in Utrecht. (BS)

Still Corners - Creatures of an Hour


Veronica Falls – Veronica Falls
Op zoek naar de leukste rammel-indierockplaat van het moment om de guurder en kouder wordende herfstdagen mee door te komen? Dan is het debuut van Veronica Falls uit Londen helemaal uw ding, een bandje dat vorig jaar al opviel op Into The Great Wide Open. Geen plaat die de wereld of de rest van uw leven overhoop zal gooien, wel twaalf aanstekelijke, domweg léuke, spontane gitaarliedjes die afwisselend rusteloos kunnen jakkeren of juist melodieuzer uit de hoek kunnen komen. De even verleidelijke als wat fragiele zang van gitariste Roxanne Clifford is het bindmiddel, geflankeerd door de slimme koortjes van haar mannelijke bandleden. Verder zouden er tijdens de opnames zomaar eens flink wat tamboerijnen gesneuveld kunnen zijn.

Veronica Falls doet niets nieuws, maar slaagt er toch in om zo fris te klinken als soortgenoot Sons and Daughters ooit op debuut The Repulsion Box. Sterke singles met een slimme, opjuttende versnelling erin openen én besluiten de plaat: Found Love In A Graveyard zet de toon en Come On Over is de iets melancholischer afsluiter. Daar tussenin vind je tien zelfverzekerd doorstappende liedjes, met hier en daar een fellere uithaal (het overstuurde Beachyhead) of kortere knallertjes als Stephen en The Box. Een van de leukere Engelse platen van het jaar van een charmante band. Veronica Falls speelt op vrijdag 11 november op London Calling in Paradiso. (JR)

Veronica Falls


Youth Lagoon – Year of Hibernation
Het verhaal achter Youth Lagoon lezen, is alsof je het verhaal van een spannende jongensdroom leest. De band is het eenmansproject van Trevor Powers, 22 jaar uit Idaho. In zijn eentje knutselde hij voor lange tijd zorgvuldig zijn debuut Year of Hibernation in elkaar op zijn slaapkamer. Nadat hij de eerste liedjes online zette, was het meteen raak. Eerste EP July/Cannons (beide liedjes zijn ook te vinden op het debuut) werden veelvuldig opgepikt door muzieksites, dus een full length móest er komen.

Wat dat betreft kweken dergelijke 'slaapkamerprojecten' meteen veel goodwill. Daar komt bij dat Year of Hibernation een vrij onschuldige plaat is: haken en randen ontbreken veelal, maar juist de liedjes staan centraal. Resultaat is een mooie, kleine popplaat die opvallend goed geproduceerd is. In interviews vertelt Powers dat hij vooral eerlijke muziek wilde maken, tegenover de vele oppervlakkige muziek waarin hart en emoties volgens hem ontbreken. Daarin slaagt hij ruimschoots: Year of Hibernation luistert als een persoonlijk dagboek van iemand die in staat is grootse dingen te creëren. Eigenlijk is de benoeming 'slaapkamerproject' te min voor Youth Lagoon: wie het album hoort, zal erkennen dat de band veel meer in zicht heeft dan op kamers rond te blijven hangen. Nummers als Cannons, het prachtige 17 en Afternoon zijn daar het bewijs van. Intrigerend debuut. Waar zou Powers mee weten te komen nadat hij met zijn nieuwe band de hele wereld over is geweest? (BS)

Youth Lagoon - Cannons

, , , , , , ,

Luister op Soundcloud
embed
Kicking the Habit, Short Kicks: albumreviews van Real Estate, Still Corners, Veronica Falls en Youth Lagoon
sluiten
Embed: Short Kicks: albumreviews van Real Estate, Still Corners, Veronica Falls en Youth Lagoon
Luister op Soundcloud
embed
Kicking the Habit, Short Kicks: albumreviews van Real Estate, Still Corners, Veronica Falls en Youth Lagoon
sluiten
Embed: Short Kicks: albumreviews van Real Estate, Still Corners, Veronica Falls en Youth Lagoon
Luister op Soundcloud
embed
Kicking the Habit, Short Kicks: albumreviews van Real Estate, Still Corners, Veronica Falls en Youth Lagoon
sluiten
Embed: Short Kicks: albumreviews van Real Estate, Still Corners, Veronica Falls en Youth Lagoon
Luister op Soundcloud
embed
Kicking the Habit, Short Kicks: albumreviews van Real Estate, Still Corners, Veronica Falls en Youth Lagoon
sluiten
Embed: Short Kicks: albumreviews van Real Estate, Still Corners, Veronica Falls en Youth Lagoon

Momentje, de reacties worden opgehaald...

Reageer
Je reageert op ..
Van




Inhoud