recensie

Short Kicks: albumreviews van dEUS, Clap Your Hands Say Yeah, Megafaun en Dum Dum Girls

Barry, Maandag 26 09 2011, 12:09

Short Kicks: albumreviews van dEUS, Clap Your Hands Say Yeah, Megafaun en Dum Dum Girls

Omdat het bespreken van de interessantste nieuwe platen van het moment niet altijd in 600 woorden of meer hoeft, introduceert Kicking the Habit vanaf dit drukke releasenajaar meer recensies in het kort; Short Kicks! U heeft immers ook niet de hele dag de tijd. En wij al helemaal niet. Deze week in Short Kicks: recensies van de nieuwe albums van dEUS, Clap Your Hands Say Yeah, Megafaun en Dum Dum Girls.

dEUS – Keep You Close
Twee jaar deden ze over het maken van Keep You Close, het zesde album van dEUS. Hoewel voorganger Vantage Point doorgaans wordt gezien als de mindere van het stel, hebben we de band toch nog nooit kunnen betrappen op een slechte plaat. “Bij dEUS hechten we belang aan details” zei Tom Barman onlangs. Het bewijs daarvan is Keep You Close: een plaat waar je aan alles afhoort dat over de kleinste details is nagedacht. Soms dringt zich de vraag op of dat een goede zaak is: bij de opvulling van het titelnummer met strijkers en marimba horen we een band die er duidelijk werk van heeft gemaakt in de studio, maar soms wordt de kracht van de liedjes tegengehouden door de overdaad aan arrangementen. Terwijl dEUS weer een verzameling erg sterke nummers op plaat heeft weten te krijgen, dat moet gezegd worden.

Keep You Close is een persoonlijke plaat, enigszins een reactie op zijn voorganger. Hoogtepunten zijn Twice (we survive), Keep You Close, Dark Sets In en Constant Now. En dan hebben we het nog niet eens gehad over het mooi verhalende The End of Romance, met de heerlijk brommende stem van Barman die overgaat in een prachtig melodieus refrein: “Oh Stephany, why do we always need a mystery?” dEUS heeft wederom iets ingeboet aan eigenzinnigheid, maar ook deze band evolueert. Wellicht even wennen, maar wie de plaat de tijd gunt kan niet anders dan tot de conclusie komen dat dit wederom een erg solide en mooi verzorgd album is geworden. (BS)

dEUS - Keep You Close (2011) by dEUSbe


Clap Your Hands Say Yeah – Hysterical
Ineens zijn ze daar weer: de vrolijke indierockers van Clap Your Hands Say Yeah uit Brooklyn. Alsof ze nooit weg zijn geweest of uit elkaar zijn gegaan na wisselvallige tweede plaat Some Loud Thunder. Terwijl dat laatste wapenfeit van de band toch alweer van dik vier jaar geleden is. Eigenlijk is het best opvallend dat Hysterical zo lang op zich heeft laten wachten. De muziek associeer je misschien nog wel het meest met snelheid; aanstekelijke en vrolijke indiehits die nou niet bepaald gespeend zijn van contemplatie.

Toch heeft de tijd Clap Your Hands Say Yeah goed gedaan, zo is duidelijk vanaf de begintonen van Same Mistake: uptempo drums, gemoedelijke synths en gitaarloopjes vormen samen met aanstekelijke zanglijnen een heerlijke albumopener. Deze lijn wordt overtuigend doorgezet met titelsong Hysterical, voordat de band even gas terug neemt op Misspent Youth. Een nummer dat op voorganger Some Loud Thunder had kunnen staan, maar met het grote verschil dat veel van de downtempo songs daarop nogal zeurderig waren. Hier klinken ook zulke liedjes juist lekker fris.

Een vergelijking die zich soms aandoet is The Cure, bijvoorbeeld in Into Your Alien Arms en Siesta (For Snake). Behalve dan als het aankomt op de typische nasale stem van Alec Ounsworth, maar frisser dan we Robert Smith en co. in lange tijd hebben gehoord. CYHSY heeft zich niet opnieuw uitgevonden, maar Hysterical bezit wel weer de charme van dat bejubelde debuut. Een flinke inhaalslag dus na die slappe tweede. Fijn dat we ze weer terug hebben, en dat in topvorm. (BS)

Clap Your Hands Say Yeah - Same Mistake 


Megafaun – Megafaun
Het verhaal dat Megafaun ooit samen met Justin Vernon van Bon Iver de band DeYarmond Edison vormde, zal inmiddels bij velen bekend zijn. Het zal de band misschien een beetje geholpen hebben extra oren te bereiken, maar verder doet de anekdote er eigenlijk niet meer zo toe. Ook op het simpelweg Megafaun geheten tweede full length album mag de band vooral geroemd worden omdat ze opnieuw geheel hun eigen weg kiezen. Van mooie, traditioneel klinkende folkliedjes tot de eigenzinnigheid die we bijvoorbeeld van Captain Beefheart of Beck kennen en alles daartussen: Megafaun lijkt hier definitief de eigen richting bepaald te hebben.

Met vijftien nummers op de teller is het wel een behoorlijke zit; iets meer knip- en snoeiwerk had een consistenter eindresultaat kunnen opleveren. Nu staan er onontkoombaar ook enkele mindere broeders tussen, naast de vele sterke songs als (om er slechts enkele te noemen) de elektrische countryrocker Real Slow, het moderne en met samples gespekte These Words, folkanthem Resurrection en het heerlijk melancholische State/Meant. Megafaun is een heerlijk divers album, vol met spelplezier, dat je doet wensen dat Nederlandse huizen standaard met een houten veranda uitgerust zouden zijn. Een album waarvoor je in deze drukke tijden even voor moet gaan zitten en aandachtig naar moet luisteren. Je krijgt er een heleboel voor terug. Een indrukwekkende luisterervaring. (BS)

Megafaun - State/Meant


Dum Dum Girls - Only In Dreams

Met debuut I Will Be van maart vorig jaar speelde all girl indierockband Dum Dum Girls uit Los Angeles zich al goed in de kijker dankzij elf catchy, amper geproduceerde (want thuis opgenomen) liedjes in een krap half uur. Op de tweede plaat Only In Dreams zijn de ambities van opper-Dum Dum Girl Kristen ‘Dee Dee’ Grundred duidelijk naar boven bijgesteld. Catchy garagepop en jaren zestig-bubblegumpop blijven de basis, denk gerust aan The Ronettes en The Ramones die samen spelen of The Raveonnettes, maar dan een heel stuk melodieuzer en voller geproduceerd (in de studio van Josh Homme) dan op het debuut. En met een veel krachtiger en zelfverzekerder zingende Dee Dee en zuiverder harmonieën van de overige drie dames. 

Zodat liedjes als het verleidelijke Bedroom Eyes (een keer horen = niet meer uit je kop krijgen), en Heartbeat in een ideale wereld opeens kneiters van hits zouden zijn. Er is echter iets donkers aan de hand onder de oppervlakte: Grundred’s moeder - een oude foto van haar staat op de hoes - overleed het afgelopen jaar aan een ongeneeslijke ziekte en haar relatie met Crocodiles-zanger Brandon Welchez ging uit. Onder meer de droeviger doch mooie ballad Coming Down komt hieruit voort, al is die heel eerlijk gezegd met zesenhalve minuut op de klok een hele zit. Over het hele album is de bitterzoete smaak goed verscholen onder pakkende gitaarpop, zodat iedereen ermee kan doen wat hij of zij wil. Het maakt Only In Dreams tot een onverwacht dieper gaande en een stuk betere opvolger van een al heel leuk debuut. Dum Dum Girls speelt in november oa. op London Calling. (JR)

Albumstream Only In Dreams:

Dum Dum Girls - Only in Dreams

, , , , , ,

Luister op Soundcloud
embed
Kicking the Habit, Short Kicks: albumreviews van dEUS, Clap Your Hands Say Yeah, Megafaun en Dum Dum Girls
sluiten
Embed: Short Kicks: albumreviews van dEUS, Clap Your Hands Say Yeah, Megafaun en Dum Dum Girls
Luister op Soundcloud
embed
Kicking the Habit, Short Kicks: albumreviews van dEUS, Clap Your Hands Say Yeah, Megafaun en Dum Dum Girls
sluiten
Embed: Short Kicks: albumreviews van dEUS, Clap Your Hands Say Yeah, Megafaun en Dum Dum Girls
Luister op Soundcloud
embed
Kicking the Habit, Short Kicks: albumreviews van dEUS, Clap Your Hands Say Yeah, Megafaun en Dum Dum Girls
sluiten
Embed: Short Kicks: albumreviews van dEUS, Clap Your Hands Say Yeah, Megafaun en Dum Dum Girls
Luister op Soundcloud
embed
Kicking the Habit, Short Kicks: albumreviews van dEUS, Clap Your Hands Say Yeah, Megafaun en Dum Dum Girls
sluiten
Embed: Short Kicks: albumreviews van dEUS, Clap Your Hands Say Yeah, Megafaun en Dum Dum Girls

Momentje, de reacties worden opgehaald...

Reageer
Je reageert op ..
Van




Inhoud