Fotoverslag Walk The Line, dag 1: grote gebaren van Young The Giant, vooral Dutch Uncles danst

Gastredacteur, Zondag 15 Mei 2011 21:52 | Foto, Concertverslag

Young the Giant @ Walk The Line. Foto: Leonie Jansen

Voorganger The Music In My Head in Den Haag bood altijd een greep opvallend grote namen in een relatief kleine zaal, opvolger Walk the Line biedt sinds vorig jaar een hele stapel over het algemeen nieuwe, nog onbekende bands op twee avonden in het Haagse. Leonie Jansen rende zich voor Kicking the Habit met camera in de hand bijna een ongeluk tussen Paard van Troje, podium de Supermarkt, de Zwarte Ruiter, het Nutshuis en weer terug om de verrichtingen van diverse bands vast te leggen. Kijk vooral even mee:

Broken Records

Geen kerk als locatie dit jaar op Walk the Line, maar wel het Nutshuis waar vroeg op de vrijdagavond The Leisure Society speelt, makers van prettig in het gehoor liggende folkliedjes met een poprandje. Het geluid is erg helder in de zaal, zodat zelfs dwarsfluit en cello goed te horen zijn. Het Schotse Broken Records, dat vervolgens in de grote zaal van het Paard speelt, bevindt zich meer aan de rockkant van de folk, met opzwepende ritmes en een soms ietwat hysterisch aandoende zanger. Het werkt wel; er wordt flink gedanst in een goed gevulde zaal.

In de Zwarte Ruiter is vervolgens FOUND te vinden, eveneens uit Schotland. Een trio dat moeilijk in woorden te vangen is; het zwiept heen en weer van ingehouden gitaarliedjes naar uitbundige elektronica. Een mix die duidelijk niet aan iedereen is besteed. Twee deuren verder speelt Fiction voor een overwegend jong publiek in de Supermarkt. Het is knap hoe de band tegendraadse ritmes (15/16e maat) combineert met schijnbare simpele melodieën. Na afloop wordt er zo hard om meer geschreeuwd vanuit de zaal dat de bandleden al improviserend een gloednieuw nummer spelen. Lang niet mis.

The Leisure Society

De spanning is bij Fiction dan ook een stuk groter dan bij Young The Giant erna, die de grote zaal van het Paard bespeelt alsof ze in Ahoy staan. Galmend, met grote gebaren, winnen ze zat nieuwe fans onder het publiek dat van mainstream houdt. Gelukkig laat het Noord-Engelse Little Comets in de Supermarkt zien hoe het ook kan: met een waslijn vol percussie-instrumenten (waaronder een steelpan) zorgen ze met aanstekelijke gitaarpopliedjes voor de meest enthousiaste dansvloer van de avond. Charmant detail: de Nederlandse buurvrouw van de gitarist heeft fonetisch wat zinnetjes opgeschreven, zodat de zaal wordt getrakteerd op teksten als 'maain Nederlands ies sjiet, maar iek blaaif het probbieren'.

In de Zwarte Ruiter is het vooral dansen geblazen óp het podium bij Dutch Uncles, als je de spastische bewegingen van de zanger tenminste als dansen beschouwt. Na drie nummers dwaalt de aandacht af. In het Paard is het dan nog aan The Boxer Rebellion om te laten horen wat echt epische songs zijn, met lange vocale uithalen en veel gitaarmuren. Maar hier geldt wel: op plaat is de band beter…

Hou de site in de gaten voor een kort verslag en foto's van de Walk the Line-zaterdag!